Terráqueos - Ingles

[Matrero, 2015!

Terráqueos…

Nova Época…

Só quem fazer uma pra humanidade vai chegar, entedeu?]

Soma ou some!

Agora mano nenhum erro me consome

Sou criação, vim do Criador, esqueça o codinome

Nova Época, plano mudo o mundo, 2015

Calado insultam-no na posição do jugo

Terra estética.

Era cibernética, sintética métrica

Deturparam a réplica.

Imerge à pele, arma bélica

Técnica lírica.

Física, corporalmente, mente

Na alma triplica a tréplica

Massante e confortável

Plano, deixaram longe o palpável

Não me poupam do papo domado

Consoante sem ter algo adiante não expande

Nego sofre desde antes, limitaram os semblantes

Sei que céticos amam idéias, não ações

E o tratar das relações expele só lamentações

Quem doma essa adaga, é rasa e impaca

Degrada a estaca fincada desde a arca

Sou leve e puro, mas sujo vindo para essa Terra

Todos querem deixar a sua marca, como marca…

Ressaca dessa era, pós-guerra, massiva e mental

Que impera na corte sem corte, só pose

Mas vivo sentindo isso, naquela que deixam a crise

Mesmice de livre arbítrio.

Arbitrário hilário, homem

Se consome por pouco ouro, mas de boa

Um dia verá o valor e a razão de um pássaro que voa

Aflição, me sinto aflito

Rua nunca muda, só cobrança, ramelagem

Posse da carne e do chumbo.

Tufão, dilúvio

Inverteram os papéis no meu núcleo

Domino o raso mais profundo

Sou confidente desse abraço mais puro e fundo

Meu bairro, meu mundo.

Cultuam meu barro

Hoje em dia faço até a molecada enxergar

Não é porque vivi na merda a vida inteira que eu tenho que espalhar

O sol castiga e o meu castigo justifica

Dignidade na escrita, que bom, consciência fica!

Mas, não precisa ser um gênio pra entender

Porque Matheus, João não tão na era da TV

Não me justifico, me prego, me acerto, me corrijo nisso

Mas erro por ser eu

O que bebo não me trata, só mal trata

E me traga na atmosfera sem vida

O campo de batalha é novo, mas a guerra é antiga

(Nova Época)

«Buracos Ao Chão…»

«Corpos vazios e sem ética…»

«Brasil tropical.

Errou, infernal…»

«Sopro divino pros loko…»

[Matrero, 2015!

aardbewoners...

Nieuw seizoen…

Alleen degenen die er een voor de mensheid maken, zullen het halen, begrepen?]

Som of wat!

Broer, geen enkele vergissing verteert me

Ik ben een creatie, ik kwam van de Schepper, vergeet de codenaam

Nova Época, stom wereldplan, 2015

Stil beledigen ze hem in de positie van het juk

Esthetisch land.

Cybertijdperk, synthetische metriek

Ze hebben de replica vervormd.

Dompelt onder op de huid, oorlogswapen

Lyrische techniek.

Fysiek, lichamelijk, geest

In de ziel verdrievoudigt het de hoge tonen

Massief en comfortabel

Plan, ze lieten het tastbare weg

Ze besparen me het getemde gepraat niet

Medeklinker zonder iets vooruit te hebben, zet niet uit

Nego heeft last van vroeger, ze beperkten de gezichten

Ik weet dat sceptici dol zijn op ideeën, niet op daden.

En omgaan met relaties brengt alleen maar spijt naar boven

Degene die deze dolk temt, is oppervlakkig en onberispelijk

Degradeert de staak die uit de ark wordt gedreven

Ik ben licht en puur, maar vies als ik naar deze aarde kom

Iedereen wil zijn stempel drukken, als merk...

Kater uit die tijd, naoorlogs, massaal en mentaal

Dat overheerst in de snit zonder te snijden, gewoon poseren

Maar dat blijf ik voelen, in degene die de crisis verlaat

Gelijkheid van vrije wil.

Hilarische willekeurige man

Goud wordt voor weinig geconsumeerd, maar op een goede manier

Op een dag zul je de waarde en de reden zien voor een vogel die vliegt

Nood, ik voel me verdrietig

Straat verandert nooit, alleen facturering, vertakking

Bezit van vlees en lood.

tyfoon, overstroming

Ze draaiden de rollen in mijn kern om

Ik domineer de diepste ondiepte

Ik heb vertrouwen in deze puurste en diepste omhelzing

Mijn buurt, mijn wereld.

cultiveer mijn klei

Tegenwoordig laat ik zelfs kinderen zien

Het is niet omdat ik mijn hele leven in stront heb geleefd dat ik me moet verspreiden

De zon straft en mijn straf rechtvaardigt

Waardigheid in schrijven, dat is goed, geweten blijft!

Maar je hoeft geen genie te zijn om het te begrijpen

Want Matheus, João zit niet in het tv-tijdperk

Ik rechtvaardig mezelf niet, ik predik mezelf, ik corrigeer mezelf, ik corrigeer mezelf hierin

Maar vergissing om mij te zijn

Wat ik drink behandelt me ​​niet, het doet gewoon pijn

En breng me in de levenloze atmosfeer

Het slagveld is nieuw, maar de oorlog is oud

(Nieuw seizoen)

«Gaten tot in de grond...»

«Lege en onethische lichamen...»

«Tropisch Brazilië.

Fout, helse…”

«Goddelijke adem voor de loko...»