Nostalgia - Infante

Tão diferente o caminhar daqui

Tô com saudade do que eu tinha

Tão diferente a forma de rir, tô com saudade de quando eu ia

A porta fechada me lembra da hora

Já foi mais cedo quando eu partia

Já foi o tempo de eu ir embora

Sentado cansando, talvez um dia

Não tente entender, não vai fazer sentido

Não pergunte por que, apenas venha comigo

Fim da madrugada, me perdi na aurora

O dia já claro que eu nem sabia

Cabeça no alto, pensamento explora

Tô com saudade que eu já tinha

Não pretendia ficar tanto assim, talvez não sei como explicar Qualquer

nostalgia dentro de mim

Lembranças custam a passar

Zo anders lopen vanaf hier

Ik mis wat ik had

De manier van lachen is zo anders, ik mis het toen ik vroeger ging

De gesloten deur herinnert me aan die tijd

Het was eerder toen ik wegging

Het is tijd dat ik vertrek

Zitten en moe worden, misschien ooit

Probeer het niet te begrijpen, het slaat nergens op

Vraag niet waarom, maar kom gewoon met me mee

Einde van de dageraad, ik verdwaalde in de dageraad

De dag is al duidelijk dat ik het niet eens wist

Hoofd omhoog, denken verkent

Ik mis wat ik al had

Het was niet mijn bedoeling om zo lang te blijven, misschien weet ik niet hoe ik het moet uitleggen

nostalgie in mij

Herinneringen zijn moeilijk te passeren