Hotel Madrid - Indras

Hotel Madrid

Dicen que el tiempo pasa y no lo cura todo,

que yo he cambiado y que mi vida es de otro modo,

que mis rarezas, justifican la certeza,

de ver que todo tiene un final…

Que aquella casa me ha dejado mil secuelas,

que aquellas chicas me cuidaron sin problemas,

el lado malo es que perdí mi autobús

cuando pude ver lo bueno del sur…

Y quiero volver, a ver si aún están,

psiquiatras de noche que no buscan diván…

Antorchas sin luz, que no saben guiar

los pasos de almas que no saben amar…

Hotel Madrid, déjame entrar,

quiero subir, una vez más…

Hotel Madrid, que te has plantado en mi cabeza…

Hotel Madrid, si tu no estás,

puedo admitir que algo va mal.

Hotel Madrid, dame las llaves de tu puerta…

Hotel Madrid…

Más de tres meses enganchado a aquella vida,

dormía poco y escribía en la cocina.

Ella pasaba para supervisar

si yo seguía colgado de su forma de andar…

Me despertaba entre cineastas y modistas,

me emborrachaba de «la chica que recicla».

Bábados locos para justificar,

domingos en la sala de estar…

Y quiero volver, mirar hacia atrás,

quitarme los vicios que no pude dejar,

contar hasta mil, para recordar

las noches que nunca quise recuperar…

Hotel Madrid, déjame entrar,

quiero subir, una vez más…

Hotel Madrid, que te has plantado en mi cabeza…

Hotel Madrid, si tu no estás,

puedo admitir que algo va mal.

Hotel Madrid, dame las llaves de tu puerta…

Hotel Madrid…

Al menos quedan recuerdos

qos mantienen en pie…

Al menos buenos momentos

que nos permiten saber, que fue bien…

HotelMadrid

Ze zeggen dat de tijd verstrijkt en niet alles geneest,

dat ik ben veranderd en dat mijn leven anders is,

dat mijn eigenaardigheden de zekerheid rechtvaardigen,

zien dat aan alles een einde komt...

Dat huis heeft me duizend sequels nagelaten,

dat die meisjes zonder problemen voor me zorgden,

de slechte kant is dat ik mijn bus heb gemist

Toen ik het goede van het zuiden kon zien...

En ik wil terug, om te zien of ze er nog zijn,

nachtpsychiaters die geen bank zoeken…

Fakkels zonder licht, die niet weten hoe ze moeten leiden

de voetstappen van zielen die niet weten hoe lief te hebben...

Hotel Madrid, laat me binnen,

Ik wil nog een keer naar boven...

Hotel Madrid, dat heb je in mijn hoofd geplant...

Hotel Madrid, als je er niet bent,

Ik kan toegeven dat er iets mis is.

Hotel Madrid, geef me de sleutels van je deur...

Hotel Madrid…

Meer dan drie maanden verslaafd aan dat leven,

hij sliep weinig en schreef in de keuken.

Ze kwam langs om toezicht te houden

als ik bleef vasthouden aan zijn manier van lopen...

Ik werd wakker tussen filmmakers en naaisters,

Ik zou dronken worden van 'het meisje dat recyclet'.

Gekke klootzakken om te rechtvaardigen,

Zondag in de woonkamer...

En ik wil teruggaan, terugkijken,

neem de ondeugden weg die ik niet kon verlaten,

tel tot duizend, om te onthouden

De nachten dat ik nooit meer terug wilde...

Hotel Madrid, laat me binnen,

Ik wil nog een keer naar boven...

Hotel Madrid, dat heb je in mijn hoofd geplant...

Hotel Madrid, als je er niet bent,

Ik kan toegeven dat er iets mis is.

Hotel Madrid, geef me de sleutels van je deur...

Hotel Madrid…

er zijn tenminste herinneringen

wie blijft staan...

in ieder geval goede tijden

die ons liet weten, dat het goed ging...