Jean - Imperium

Il venticinque aprile, all’alba, cominciava a Berlino dell’Europa l’ultimo

respiro

Un migliaio di giovani attorno ad un bunker da tutta Europa venuti a morire con

te

Con te, Jean, venuto dalla Francia con i tuoi vent’anni e la speranza

Di poter forgiare l’Europa della libertà con la certezza di morire per la

civiltà!

Un anello di fuoco ti stringeva d’assedio, un anello d’oro stretto al tuo dito

Pegno di un amore che già tu sai;

amore, amore che non rivedrai mai

Una croce di ferro sul petto, il mitra stretto, due rune d’argento sopra

l’elmetto

Ma era l’Europa che moriva con te!

E mentre solo, tra l’odore del sangue, guardavi rossa in faccia la morte

La tua voce tranquilla parlava così: «Camerata, tu non sai com'è bella l’estate

là in Francia

Mentre scivola lenta la Senna, passeggiare lungo gli Champs-Élysées tra i

colori e il profumo dei fiori

Il sorriso di lei ti accompagna, incorniciato tra quelle labbra dipinte di

arancia

Camerata, tu non sai come è bella l’estate là in Francia!»

Una croce di ferro sul petto, il mitra stretto, due rune d’argento sopra

l’elmetto

Ma era l’Europa che moriva con te

Sei morto a vent’anni tu, Jean, la notte del trenta di aprile a Berlino

Con l’aquila e i gigli della Charlemagne, ma era l’Europa che moriva con te!

Op 25 april, bij zonsopgang, begon de laatste in Berlijn van Europa

adem

Duizend jongeren rond een bunker uit heel Europa kwamen om mee te sterven

jij

Met jou, Jean, die met je twintiger en hoop uit Frankrijk kwam

Om een ​​Europa van vrijheid te smeden met de zekerheid om voor te sterven

beschaving!

Een ring van vuur werd je belegerd, een gouden ring strak om je vinger

Belofte van een liefde die je al kent;

liefde, liefde die je nooit meer zult zien

Een ijzeren kruis op de borst, een smalle mijter, twee zilveren runen erboven

de helm

Maar het was Europa dat samen met jou stierf!

En terwijl je alleen was, in de geur van bloed, zag je er rood uit in het aangezicht van de dood

Je rustige stem sprak als volgt: "Camerata, je weet niet hoe mooi de zomer is

daar in Frankrijk

Terwijl de Seine langzaam glijdt, wandelt u langs de Champs-Élysées tussen de

kleuren en de geur van bloemen

Haar glimlach begeleidt je, omlijst tussen die lippen geschilderd door

oranje

Kameraad, je weet niet hoe mooi de zomer daar in Frankrijk is!"

Een ijzeren kruis op de borst, een smalle mijter, twee zilveren runen erboven

de helm

Maar het was Europa dat met jou stierf

Je stierf op twintigjarige leeftijd, Jean, in de nacht van 30 april in Berlijn

Met de adelaar en de Karel de Grote-lelies, maar het was Europa dat met jou stierf!