White Lines - Imogen

He walked over to me

He said he liked the way I talked so free, so young

Some like to call this passionate

But I’ve had these irrational demons for years

Where are those city walls

I didn’t think I’d crave at all?

The defence of a barrier

The pretence of an annual discord

Don’t mind me, run your white lines around me now

I know we agreed, but why you gotta be so final?

Sun down 'til I leave it 'til the noise drowns out your eyes

Sharp so clean, why you gotta be so final?

Leave a breath in between

Your poisonous preface is so extreme

So I can close my thoughts

A small break from the offending call

Don’t mind me, run your white lines around me now

I know we agreed, but why you gotta be so final?

Sun down 'til I leave it 'til the noise drowns out your eyes

Sharp so clean, why you gotta be so final?

My body seeps into the walls, and I

I’ll take refuge in the corners of your mind

I’ll build a home in the top of your spine

I’ll unwind

Don’t mind me, run your white lines around me now

I know we agreed, but why you gotta be so final?

Sun down 'til I leave it 'til the noise drowns out your eyes

Sharp so clean, why you gotta be so final?

Don’t mind me, run your white lines around me now

I know we agreed, so run your white lines around me

Hij liep naar me toe

Hij zei dat hij het leuk vond hoe ik zo vrij en zo jong praatte

Sommigen noemen dit graag gepassioneerd

Maar ik heb deze irrationele demonen al jaren

Waar zijn die stadsmuren

Ik dacht dat ik helemaal niet zou hunkeren?

De verdediging van een barrière

Het voorwendsel van een jaarlijkse onenigheid

Let niet op mij, trek nu je witte lijnen om me heen

Ik weet dat we het eens waren, maar waarom moet je zo definitief zijn?

Zon onder tot ik het verlaat tot het geluid je ogen overstemt

Scherp zo schoon, waarom moet je zo definitief zijn?

Laat een adem tussendoor

Je giftige voorwoord is zo extreem

Dus ik kan mijn gedachten afsluiten

Een kleine pauze van het aanstootgevende telefoontje

Let niet op mij, trek nu je witte lijnen om me heen

Ik weet dat we het eens waren, maar waarom moet je zo definitief zijn?

Zon onder tot ik het verlaat tot het geluid je ogen overstemt

Scherp zo schoon, waarom moet je zo definitief zijn?

Mijn lichaam sijpelt in de muren, en ik

Ik zal mijn toevlucht zoeken in de hoeken van je geest

Ik bouw een huis in de bovenkant van je ruggengraat

Ik zal ontspannen

Let niet op mij, trek nu je witte lijnen om me heen

Ik weet dat we het eens waren, maar waarom moet je zo definitief zijn?

Zon onder tot ik het verlaat tot het geluid je ogen overstemt

Scherp zo schoon, waarom moet je zo definitief zijn?

Let niet op mij, trek nu je witte lijnen om me heen

Ik weet dat we het eens waren, dus trek je witte lijnen om me heen