Genetic Memory -

The cells within our bodies

Are replaced each seven years

But a memory can last a thousand lifetimes

The itch below the surface

And the welling of our fears

Are the preface to an ancestral crime

There was a time

When I would sleep as soon as I hit the pillow

There was a time

When I knew not depression

A hateful wind has breeched my skin

And underneath it billows

It burns my soul

And leaves its sick impression

I never knew my father

But I’m sure he must be dead

I feel that empty feeling in my bones

A lot has changed these last few months

A war within my head

And raining from above like falling stones

The dreams come to me every night now

The masquerade conceals my wicked plans

Some spirit in the wind or a man within my mind

Whispers for me to descend the stairs

I dare to lift my mask and take a glance into the mirror

I see myself but see it isn’t me

Familiar yet unknown to me the man tips me a wink

Through centuries he sets me

Invites me to enjoy the show

I’m terrified yet mesmerised

I don’t know what to think

The music gathers pace and the dancers gather 'round

Identities not known, nor inhibition

A frenzy in a heightened daze

An elevated toxic phase

A girl is separated and invited out for air

The scene is ended by a knife

A piercing, chilling scream

The curtain falls it is blood-red

And every morning say

I say it’s just a dream

It changed one day, my mother died

To quell the grief I cleaned the memories from her attic

In my father’s hand I found the note of suicide

Felt that distant evil voice call through like static

I read his note and wiped away my tears

Those very dreams were also his

They plagued his father and grandfather too

So many generations driven by one twisted act

A murder echoes generations through

And I glance into the mirror

And I see it isn’t me

An evil apparition from genetic memory

I take a knife to take a life

I struggle with the wrong and right

Within I am still there

And driven by despair

If I’m to take a life it must be me

De cellen in ons lichaam

Worden om de zeven jaar vervangen

Maar een herinnering kan duizend levens duren

De jeuk onder de oppervlakte

En het opwellen van onze angsten

Zijn het voorwoord van een voorouderlijke misdaad

Er was een tijd

Wanneer ik zou slapen zodra ik het kussen raakte

Er was een tijd

Toen ik geen depressie kende

Een haatdragende wind heeft mijn huid doen stuiteren

En daaronder golft het

Het verbrandt mijn ziel

En laat zijn zieke indruk achter

Ik heb mijn vader nooit gekend

Maar ik weet zeker dat hij dood moet zijn

Ik voel dat lege gevoel in mijn botten

Er is de afgelopen maanden veel veranderd

Een oorlog in mijn hoofd

En het regent van bovenaf als vallende stenen

De dromen komen nu elke nacht naar me toe

De maskerade verbergt mijn slechte plannen

Een geest in de wind of een man in mijn geest

Fluistert dat ik de trap moet afdalen

Ik durf mijn masker op te tillen en een blik in de spiegel te werpen

Ik zie mezelf maar zie dat ik het niet ben

Bekend en toch onbekend voor mij geeft de man een knipoog

Door de eeuwen heen zet hij me neer

Nodigt me uit om van de show te genieten

Ik ben doodsbang en toch gebiologeerd

Ik weet niet wat ik ervan moet denken

De muziek versnelt en de dansers verzamelen zich rond

Identiteiten niet bekend, noch remming

Een razernij in een verhoogde roes

Een verhoogde toxische fase

Een meisje wordt gescheiden en uitgenodigd om te luchten

De scène wordt beëindigd door een mes

Een doordringende, huiveringwekkende schreeuw

Het doek valt, het is bloedrood

En zeg elke ochtend

Ik zeg dat het maar een droom is

Het veranderde op een dag, mijn moeder stierf

Om het verdriet te onderdrukken heb ik de herinneringen van haar zolder opgeruimd

In de hand van mijn vader vond ik het briefje van zelfmoord

Voelde die verre kwade stem als een ruis doorkomen

Ik las zijn briefje en veegde mijn tranen weg

Diezelfde dromen waren ook van hem

Ze plaagden ook zijn vader en grootvader

Zoveel generaties gedreven door één verwrongen daad

Een moord echoot generaties door

En ik kijk in de spiegel

En ik zie dat ik het niet ben

Een kwaadaardige verschijning uit het genetisch geheugen

Ik neem een ​​mes om een ​​leven te nemen

Ik worstel met het verkeerde en het goede

Van binnen ben ik er nog steeds

En gedreven door wanhoop

Als ik een leven moet nemen, moet ik het zijn