#elämää -

Missä pohjonen, missä etelä

Suunta hukassa, kusi sukassa

Kokonainen kuukausi tuli haaskattua

Opettelin puhaltamaan savurenkaita

Hups joko taas on maanantai

Voisko joku pikakelata perjantaihin

Hups, hups, hups, sinne meni taas yksi vuosi

Enkä vieläkään tajua mistään mitään

Aa-aa-aa, mopo keulii taas liikaa

Suutelinko sun naapuria ja mun taksikuskia

Rapun alaovi nelinkontin auki

Ylilyönti on mun sukupolven tauti

Ää-ää-ää, en taida kestää tätä #elämää

Kuka tarjoaa, kuka yrjöää

Kenen puhelin tänään häviää

Portsari taluttaa ulos pilkun jälkeen

Sit satanen ojossa mäkkärin jonossa

Missä pohjonen, missä etelä

Muisti hutera, polvet ruvella

Tänään mennään vain virran mukana

Annetaan iloliemen virrata

Aa-aa-aa, mopo keulii taas liikaa…

Ihan vitusti liikaa, sydän hakkaa

Ei ois pitäny vetää viinaa toista pulloa

Mut piti pysyy messissä

Eniten pelkäsin herätä taas sängystä yksin aamulla

Mut ihan sama kuka löytyy vierestä

Kun vaikeinta on kohdata itsnsä

Aa, tää on liikaa

Tuhat valokuvaa pikkutunneilta mun somessa

Aa-aa-aa, mopo keulii taas liikaa…

Hataan mistä vaan vaaraa

Jotta voisi tuntee elävänsä elämänsä

Jotenkin, edes välillä täysillä

Ja eniten pelkäsin herätä taas sängystä yksin aamulla…

Waar het noorden, waar het zuiden

De richting kwijt, boos

Een hele maand was verspild

Ik heb geleerd hoe je rookkringen moet blazen

Oeps, het is weer maandag

Kan iemand snel vooruitspoelen naar vrijdag

Oeps, oeps, oeps, het is alweer een jaar geleden

En ik begrijp er nog steeds niets van

Aa-aa-aa, de brommer pronkt weer te veel

Heb ik mijn buurman en mijn taxichauffeur gekust

De onderste deur van de krab met de vierkante doos open

Overdrijving is de ziekte van mijn generatie

Uh-uh-huh, ik denk niet dat ik dit #leven aankan

Wie biedt, wie wankelt

Wiens telefoon is vandaag verloren

Portsari likt uit na de komma

Je zit in de holte in de rij van de berg

Waar het noorden, waar het zuiden

Mijn geheugen is wankel, mijn knieën zijn roestig

Vandaag gaan we gewoon met de stroom mee

Laten we de vreugde laten stromen

Aa-aa-aa, de brommer pronkt weer te veel...

Te verdomd veel, mijn hart bonst

Had niet nog een fles drank moeten trekken

Maar ik moest op de kermis blijven

Ik was het meest bang om 's ochtends weer alleen uit bed te komen

Maar het maakt niet uit wie er naast je staat

Wanneer het moeilijkste is om jezelf onder ogen te zien

Ach, dit is te veel

Duizend foto's uit de vroege uurtjes op mijn facebook

Aa-aa-aa, de brommer pronkt weer te veel...

Ik ben bang voor gevaar

Zodat je voelt dat je je leven leeft

Op de een of andere manier soms zelfs op volle capaciteit

En waar ik het meest bang voor was, was weer 's ochtends alleen uit bed komen ...