Deviant - Idle Lives

Every day she’s faced with fear

Can’t walk down the street just to fucking hear

The words that are excused as a compliment

I can’t sit aside or I’ll be apart of it

Deviant, it’s never enough for you

Deviant, it’s never what you went through

Deviant, you’ll never see the truth

Getting through the day as a sad excuse

Deviant, it’s never enough for you

Deviant, it’s never what you went through

Deviant, you’ll never see the truth

Take the blame, there’s no excuse

Why should I fear for the lives of all the ones I love?

Why should my mother and sister fear to walk alone?

It blows my mind this has become normalized

And justified, justified as the victims fault

«Could I have been too kind?»

«Could I have lead him on?»

Please don’t let this control your mind

Human beings lose their lives over this

And I can’t, I won’t stop, til they can walk alone

Elke dag wordt ze geconfronteerd met angst

Ik kan niet over straat lopen om verdomme te horen

De woorden die worden verontschuldigd als een compliment

Ik kan niet opzij zitten of ik zal er apart van zijn

Afwijkend, het is nooit genoeg voor jou

Afwijkend, het is nooit wat je hebt meegemaakt

Afwijkend, je zult de waarheid nooit zien

De dag doorkomen als een triest excuus

Afwijkend, het is nooit genoeg voor jou

Afwijkend, het is nooit wat je hebt meegemaakt

Afwijkend, je zult de waarheid nooit zien

Neem de schuld, er is geen excuus

Waarom zou ik moeten vrezen voor het leven van al degenen van wie ik hou?

Waarom zouden mijn moeder en zus bang zijn om alleen te lopen?

Het verbaast me dat dit genormaliseerd is geworden

En gerechtvaardigd, gerechtvaardigd als de schuld van het slachtoffer

«Zou ik misschien te aardig zijn geweest?»

"Zou ik hem verder kunnen leiden?"

Laat dit alsjeblieft je geest niet beheersen

Mensen verliezen hierdoor hun leven

En ik kan niet, ik zal niet stoppen totdat ze alleen kunnen lopen