Triptych - IDA

Did we give away too much or was it right?

I just wanna go back home and hold you tight

I can’t face another crowd and feel this way

Oh no, oh no

I’m falling into every little trap that I can find

Reading too much into every single sign

I can’t face you with the others all around

Oh no, oh no

I need some time to breathe

I can’t fix what’s wrong

Well the world I see is only two lanes wide

From this midnight van to Georgia that we ride

And the toll booths become markers of the time

Oh no, oh no

We come and go so fast

Looking for what lasts

Hebben we te veel weggegeven of klopte dat?

Ik wil gewoon naar huis gaan en je stevig vasthouden

Ik kan geen andere menigte aan en me zo voelen

Oh nee, oh nee

Ik trap in elke kleine val die ik kan vinden

Te veel lezen in elk afzonderlijk teken

Ik kan je niet onder ogen zien met de anderen om me heen

Oh nee, oh nee

Ik heb wat tijd nodig om te ademen

Ik kan niet oplossen wat er mis is

Nou, de wereld die ik zie is maar twee banen breed

Van dit middernachtbusje naar Georgië dat we rijden

En de tolhuisjes worden markeringen van de tijd

Oh nee, oh nee

We komen en gaan zo snel

Op zoek naar wat blijvend is