Plans - IDA

why do I fell like I’m almost old

I didn’t want to ever let you down

once we could talk about anything

you started moving out

out of my reach

and I never felt so alone like that before

and I waited for you to call

and tell me to be strong

but you got so cold

or bold enough to turn to my tuning face

and everytime you would look at me that way

I couldn’t speak

I couldn’t say anything

I watch the leaves change in the fall

I didnt notice this before

you walked away when I wanted you then

to come and take me out

maybe we could try again

cause there were still things tha I wanted to say

but I was so young

I was too afraid that nothing could be saved

waarom viel ik alsof ik bijna oud ben?

Ik wilde je nooit teleurstellen

zodra we over alles konden praten

je begon te verhuizen

buiten mijn bereik

en ik heb me nog nooit zo alleen gevoeld

en ik wachtte tot je belde

en zeg me dat ik sterk moet zijn

maar je hebt het zo koud

of vet genoeg om naar mijn stemgezicht te kijken

en elke keer dat je me zo aankeek

Ik kon niet praten

Ik kon niets zeggen

Ik zie de bladeren veranderen in de herfst

Ik heb dit niet eerder opgemerkt

je liep weg toen ik je wilde hebben

om te komen en me mee uit te nemen

misschien kunnen we het opnieuw proberen

want er waren nog steeds dingen die ik wilde zeggen

maar ik was zo jong

Ik was te bang dat er niets meer te redden was