The Sentinel - Ice Giant

This Tower is no more

But at what cost?

Beneath the rubble, the void of death awakens

All has been lost

And now before me

The culmination of all my mistakes

That resonates within

Dehumanizing me

This world crumbles around me

The doors are sealed

The ground breaks away

I can feel time standing still

Will I live to see the light of day?

And I know

That we will

Never return, never return

To the way

Things used to be

Looking to the sky

I see your halo

Crashing down, into the void

Forever scorch the earth

And I stand alone

Like I’ve done a thousand times before

The Tower falls

But the aftermath remains

The midnight sun, disappears into oblivion

Open up this void, eternal palace of the blind

My reflection stares at me back through the black

It leads me through to the doors of the past

Put the pieces back together

One death at a time

The tower’s fallen brothers

A wasted sacrifice?

And in my darkest dreams you still haunt me from the inside

Searching for, searching for

The answer to life

Watched you take

Down the moon

With the power

Of the universe

And Sacrifice

The very soul

That I swore

To always serve

This key this door this portal, it tears us all apart

Your shadows tearing through the memories of what was meant to be

And ll strike you down with the power bestowed unto me

Put the pieces back together

One death at a time

The tower’s fallen brothers

A wasted sacrifice?

And in my darkest dreams you still haunt me from the inside

Searching for, searching for

The answer to life

Deze toren is niet meer

Maar tegen welke prijs?

Onder het puin ontwaakt de leegte van de dood

Alles is verloren gegaan

En nu voor mij

Het hoogtepunt van al mijn fouten

Dat resoneert van binnen

Mij ​​ontmenselijken

Deze wereld stort om me heen ineen

De deuren zijn verzegeld

De grond breekt weg

Ik voel de tijd stilstaan

Zal ik leven om het daglicht te zien?

En ik weet

Dat we willen

Nooit meer terug, nooit meer terug

Naar de weg

Dingen waren vroeger

Kijkend naar de lucht

Ik zie je aureool

Neerstorten, de leegte in

Verschroei de aarde voor altijd

En ik sta alleen

Zoals ik al duizend keer eerder heb gedaan

De toren valt

Maar de nasleep blijft

De middernachtzon verdwijnt in de vergetelheid

Open deze leegte, het eeuwige paleis van de blinden

Mijn spiegelbeeld staart me door het zwart aan

Het leidt me naar de deuren van het verleden

Leg de stukjes weer in elkaar

Eén dood per keer

De gevallen broers van de toren

Een verspild offer?

En in mijn donkerste dromen achtervolg je me nog steeds van binnenuit

Zoeken naar, zoeken naar

Het antwoord op het leven

Ik heb je zien nemen

Onderaan de maan

Met de kracht

Van het universum

En opoffering

De ziel zelf

Dat heb ik gezworen

Om altijd van dienst te zijn

Deze sleutel deze deur dit portaal, het scheurt ons allemaal uit elkaar

Je schaduwen scheuren door de herinneringen aan wat had moeten zijn

En ik zal je neerslaan met de kracht die mij is geschonken

Leg de stukjes weer in elkaar

Eén dood per keer

De gevallen broers van de toren

Een verspild offer?

En in mijn donkerste dromen achtervolg je me nog steeds van binnenuit

Zoeken naar, zoeken naar

Het antwoord op het leven