Lachrymae Rerum - Iapetus

A precious gift, this mortal heart;

To feel a tear from deep within

To taste a kiss for which must part;

To know the emptiness of sin

Taste once more, pale skin

Memorize every inch

A distant place

Ahead of time

In which all things are revealed

Bound within a pageless spine;

The words erased, the book is sealed

Taste once more, a final breath

Memorize her kiss

Know that this is the last time

Know there is no forever

Take all the time you can

For this has already passed

I remember every moment, as if etched into the world;

Precious gifts too often ignored

I still feel every sensation of flesh, every gentle breath, every quivering lip

bathed in sunset

I still feel the warm sun, dying in the sky

Cradled by the shrouding darkness of the night

I still feel the rays of morning light

Caressing the flesh of all life

A pale wind deceives the innocent and their enlivened dream

A true loves kiss binds the time to freeze in memory

A wretched scowl adorns the faces of unfortunate fates

From lover’s arms torn the dream, weaved and misbelieved

From divinity is bred the sickly, severed mortal fiend

In their image wrought the fatal, final misguided dream

An earthly poison for which there exists no single cure

Now burning in the flames of our destined failure

A mother made divine, a father waiting patiently;

A child’s name decided, hope will be their empathy

Inside the womb we find an unborn fetus, in now a tomb

A prayer for mercy echoes inside an empty vacant room

From desperation is bred a hopeless mortal fiend

And has once again wrought the fatal, final misguided dream

The poison spreads, for there exists no single, silent cure

Destined to drown in the oceans of our failure

In moments of uncertainty

When all seems in vain

Cherish every single misguided dream

The thoughts of feeble minds

The love of a fragile heart

Come so close

But go too far

Time will pass on

With or without us

Cherish all there is

Cherish all we are

Een kostbaar geschenk, dit sterfelijke hart;

Om een ​​traan van diep van binnen te voelen

Om een ​​kus te proeven waarvan moet scheiden;

Om de leegte van de zonde te kennen

Proef nog een keer, bleke huid

Onthoud elke centimeter

Een verre plaats

Voortijdig

Waarin alle dingen worden geopenbaard

Gebonden in een paginaloze rug;

De woorden gewist, het boek is verzegeld

Proef nog een keer, een laatste ademtocht

Onthoud haar kus

Weet dat dit de laatste keer is

Weet dat er geen eeuwigheid is

Neem alle tijd die je kunt

Want dit is al voorbij

Ik herinner me elk moment, alsof het in de wereld is geëtst;

Kostbare geschenken worden te vaak genegeerd

Ik voel nog steeds elke sensatie van vlees, elke zachte ademhaling, elke trillende lip

badend in de zonsondergang

Ik voel nog steeds de warme zon, stervend in de lucht

Gewiegd door de omhullende duisternis van de nacht

Ik voel nog steeds de stralen van het ochtendlicht

Het vlees van al het leven strelen

Een bleke wind bedriegt de onschuldigen en hun verlevendigde droom

Een echte liefdeskus bindt de tijd om te bevriezen in het geheugen

Een ellendige frons siert de gezichten van het ongelukkige lot

Uit de armen van de minnaar de droom gescheurd, geweven en niet geloofd

Uit goddelijkheid is de ziekelijke, afgehakte sterfelijke duivel gefokt

Naar hun beeld bewerkstelligde de fatale, laatste misplaatste droom

Een aards gif waarvoor geen enkele remedie bestaat

Nu brandend in de vlammen van onze voorbestemde mislukking

Een goddelijk gemaakte moeder, een geduldig wachtende vader;

De naam van een kind is bepaald, hoop zal hun empathie zijn

In de baarmoeder vinden we een ongeboren foetus, nu in een graf

Een gebed om genade weergalmt in een lege lege kamer

Uit wanhoop wordt een hopeloze sterfelijke duivel gefokt

En heeft opnieuw de fatale, laatste misplaatste droom gewrocht

Het gif verspreidt zich, want er bestaat geen enkele, stille remedie

Voorbestemd om te verdrinken in de oceanen van ons falen

In momenten van onzekerheid

Wanneer alles tevergeefs lijkt

Koester elke misplaatste droom

De gedachten van zwakke geesten

De liefde van een kwetsbaar hart

Kom zo dichtbij

Maar ga te ver

De tijd gaat voorbij

Met of zonder ons

Koester alles wat er is

Koester alles wat we zijn