Per non dormire -

E' accaduto qualcosa di davvero singolare,

Per dirla fino in fondo una pessima questione.

Sedetevi, tenente, ho bisogno di parlare:

Confido nella vostra discrezione.

Vi è mai capitato di avere un nemico

Che presta ascolto a quella stessa voce

Che vi frusta dentro come fosse vento, pur portando una diversa croce?

Se poi questo nemico ha la stolida saggezza,

Invincibile, della Femmina Ancestrale

E vi fa conoscere il sapore della beffa e l’istinto alla caccia più brutale.

Io so che lei è stata là,

In luoghi dove io non ho mai osato addentrarmi perché

Ho avuto paura di essere un Re.

E poi so bene perché

Questo offende Dio,

Perché in un istante la sua vita e la mia

Saranno fuoco e poi cenere.

Voi comprendete, siamo uomini del resto,

L’incendio e il furore che solleva

Sentire che la Causa si fa pretesto per braccare una personale preda

Che lascia dietro sé una scia

Torrida come l’estate Egea,

Da arcaico sole nasce la sua vite

E l’ebbrezza già si fa marea.

Lo so… Tacete perché

Non vi sembro io e, forse, provate anche pena di me,

Ma non si può arrestare la folgore.

Così… Ora ditemi voi

Che dovrei fare io?

Quale soluzione adottare con Lei

Che folgore é già nel nome: Elettra!

Er is iets heel bijzonders gebeurd,

Om het helemaal neer te zetten, een hele slechte vraag.

Ga zitten, luitenant, ik moet spreken:

Ik vertrouw op uw discretie.

Heb je ooit een vijand gehad?

Luisteren naar diezelfde stem

Wie slaat je naar binnen alsof het wind is, terwijl je een ander kruis draagt?

En als deze vijand de dwaze wijsheid heeft,

Onoverwinnelijk, van de voorouderlijke vrouw

En het laat je kennismaken met de smaak van grappen en het instinct voor de meest brute jacht.

Ik weet dat ze er is geweest,

Op plaatsen waar ik nooit heb durven betreden waarom

Ik was bang om een ​​koning te zijn.

Trouwens, ik weet waarom

Dit beledigt God,

Omdat in een oogwenk zijn leven en het mijne

Ze zullen vuur zijn en dan as.

Je begrijpt, we zijn tenslotte mannen,

Het vuur en de woede die het opwekt

Het gevoel hebben dat de Zaak een excuus verzint om op een persoonlijke prooi te jagen

Dat laat een spoor achter

Verzengend als de Egeïsche zomer,

Zijn wijnstok werd geboren uit de archaïsche zon

En de spanning is al tij.

Ik weet het... Je zwijgt omdat

Ik lijk niet op mij en misschien heb jij ook medelijden met mij,

Maar de bliksem is niet te stoppen.

Dus ... vertel je het me nu?

Wat moet ik doen?

Welke oplossing met u mee te nemen?

Wat een donderslag zit er al in de naam: Electra!