I nattens dunkel -

I nattens dunkel är hon ensam vaken

Ligger i sänghalmen alldeles naken

Mitt bland skogens gamla stammar

Börjar hon sitt nya liv

Tiden går men ingen make

Var är han hon delar liv med

Nu minns hon vad hennes fader sa

Den mannen är ingenting att ha

Allt var väl till denna dagen

Giftermålet var igår

Flytten ut till enslig stuga

Fullmånen lyser och timmen är sen

Ulven ylar ut från dimman

Flickan blir snart illa till mods

In genom dörren en vargman med klor

Skriken av fruktan hon flyr med bara ben

Mellan rötter bort från huset

Springer stackars flickan ut

Frysande kropp och gråten i halsen

Flyr hon till mot sin faders hus

Hon kände att det var nått konstigt

Med sin make som ofta försvann

Nu når hon far som lever ensam

Ligger bland flaskor i ett rus

Hans dörr är stängd och allt är tyst

Förutom steg i frostig snö

I ögonvrån så skymtas skuggan

Av en best med luden kropp

Månen döljs av nattens moln

Nu ligger hon i kylan död

Och maken vandrar ensam hem

Aldrig får jag älska igen

In de duisternis van de nacht is ze alleen wakker

Helemaal naakt in bed liggen

Midden tussen de oude stammen van het bos

Ze begint aan haar nieuwe leven

De tijd verstrijkt, maar geen echtgenoot

Waar is hij met wie ze het leven deelt

Nu herinnert ze zich wat haar vader zei

Die man is niets om te hebben

Alles was goed tot op de dag van vandaag

De bruiloft was gisteren

Verhuisd naar een enkele hut

De volle maan schijnt en het uur is laat

De wolf huilt uit de mist

Het meisje voelt zich al snel niet op haar gemak

Door de deur een weerwolf met klauwen

Schreeuwend van angst vlucht ze met blote benen

Tussen de wortels weg van het huis

Ren het arme meisje naar buiten

Bevriezend lichaam en de schreeuw in de keel

Ze vlucht naar het huis van haar vader

Ze voelde dat er iets vreemds was

Met haar man die vaak verdween

Nu bereikt ze vader die alleen woont

In een razernij tussen flessen liggen

Zijn deur is gesloten en alles is stil

Behalve stappen in ijzige sneeuw

In de ooghoek wordt een glimp opgevangen van de schaduw

Van een beest met een harig lichaam

De maan wordt verborgen door de nachtwolken

Nu ligt ze in de koude dood

En de man loopt alleen naar huis

Ik zal nooit meer liefhebben