The First God -

The first god brought me to my knees

I lost sight—that's why I’m where I am

I want death—that's my intention here

‘Cause I’m not a hundred percent

-No one will miss me

Don’t even fake those tears

Take all of my courage and blessings

Don’t hate me

There’s no other way…

In time, the father figure falls apart

Watching’s the hardest thing, he knows…

The hollow, crude-stitched sweater of his heart unraveled

-Bridged what laid below him

Él no va a cruzarlo—ya no receptivo

Él es pesado, un mentiroso, él es dolor

Now he was ready to take that great journey!

But then his first god stepped into the ring…

My head was then filled with drumfire and thunder

All this for nothing!

I held strong and upright

But a bludgeon cracked me down!

No reasoning entered—unconscious

Curious, I heard roars of triumph

But who hears things when they’ve reached their end?

O' no creature serves his maker…

And no maker dies by his creature’s hands!

With how many times the heavens denied

I’m wondering why I’m still alive

I should have died…

They can’t kill me!

And then a crescendo of the soul bloomed out

And who was I—ignorant, dastard, and vain

To receive such splendor at the height of being vanquished?

Could you believe that I was filled with malice?

Could you believe that I was filled with rage?

Because just when I thought it was over

Here comes valor

Running out of the desert

Like a slobbering dog with a bone

-Just as wild-eyed and crazed

As the mountain of a man that stood before me

A new height was reached that day!

And you best believe that I remembered

That a hero holds no judgement over his people

It’s either let go, or you’ll be let down

And I’ve always thought of myself more as a villain anyway…

‘Cause who else could make a god bow his filthy-fucking-head!?!

That of stone turned flesh

There was a mumble from a cold inside

An old, weathered body

-It rumbled and sprung to life

An unhindered soul with awareness of a covered face

He’d been forgotten by the nature of my disgrace

But he did what he could do to stay alive

What more could he want?

I felt a motion inside

Then up in the clouds is where he would fly

Because I conquered the mountain

Now I was the mountain!

Now, it was at this time that I wondered

If I was doing this for you or if for me

‘Cause I could not hide from the hands of

A blurry crowd blowing kisses at my feet

Though I tried to deny and tried not to receive

Ya’ll perched me even higher up

-So high, I couldn’t see

I wasn’t looking anyway—no

Who needs to see when you’re cycling on repeat?

Stuck in a loop—not a human, but machine

I had it memorized—disappear and vacate

I’d claw my way out before it devoured me

Now I’m starting a new age—subjectively insane

O' god!

I watched my limits turn to dust before my feet!

So what’s the point of looking back?

Here’s to never looking back!

Bet I’m never looking back

De eerste god bracht me op mijn knieën

Ik ben uit het oog verloren, daarom ben ik waar ik ben

Ik wil de dood - dat is mijn bedoeling hier

Omdat ik niet voor honderd procent ben

-Niemand zal me missen

Doe niet eens alsof die tranen

Neem al mijn moed en zegeningen

Haat me niet

Er is geen andere manier…

Na verloop van tijd valt de vaderfiguur uit elkaar

Kijken is het moeilijkste wat er is, hij weet...

De holle, grofgestikte trui van zijn hart ontrafeld

-Overbrugd wat onder hem lag

Él no va a cruzarlo—ya no receptivo

Él es pesado, un mentiroso, él es dolor

Nu was hij klaar om die geweldige reis te maken!

Maar toen stapte zijn eerste god de ring in...

Mijn hoofd was toen gevuld met trommelvuur en donder

Dit alles voor niets!

Ik hield me sterk en rechtop

Maar een knuppel heeft me gekraakt!

Geen reden ingevoerd - onbewust

Nieuwsgierig hoorde ik gebrul van triomf

Maar wie hoort dingen als ze hun einde hebben bereikt?

O' no creature dient zijn maker...

En geen enkele maker sterft door de handen van zijn schepsel!

Met hoe vaak de hemel ontkend

Ik vraag me af waarom ik nog leef

Ik had dood moeten gaan...

Ze kunnen me niet doden!

En toen bloeide er een crescendo van de ziel op

En wie was ik - onwetend, lafaard en ijdel?

Om zo'n pracht te ontvangen op het hoogtepunt van overwonnen te worden?

Kon je geloven dat ik vervuld was van boosaardigheid?

Kon je geloven dat ik vervuld was van woede?

Want net toen ik dacht dat het voorbij was

Hier komt moed

Opraken uit de woestijn

Als een kwijlende hond met een bot

-Net zo wild en gek

Als de berg van een man die voor mij stond

Een nieuwe hoogte werd die dag bereikt!

En je kunt het beste geloven dat ik het me herinnerde

Dat een held geen oordeel heeft over zijn volk

Het is ofwel loslaten, of je wordt in de steek gelaten

En ik heb mezelf sowieso altijd meer als een schurk gezien...

Want wie anders zou een god zijn smerige kop kunnen laten buigen!?!

Die van steen die vlees werd

Er klonk gemompel van een kou van binnen

Een oud, verweerd lichaam

-Het rommelde en kwam tot leven

Een ongehinderde ziel met bewustzijn van een bedekt gezicht

Hij was vergeten door de aard van mijn schande

Maar hij deed wat hij kon doen om in leven te blijven

Wat wil hij nog meer?

Ik voelde een beweging van binnen

Dan is hij in de wolken waar hij zou vliegen

Omdat ik de berg heb overwonnen

Nu was ik de berg!

Nu, het was in deze tijd dat ik me afvroeg:

Als ik dit voor jou deed of voor mij

Omdat ik me niet kon verbergen voor de handen van

Een wazige menigte die kusjes blaast aan mijn voeten

Hoewel ik probeerde te ontkennen en niet te ontvangen

Je hebt me nog hoger neergestreken

- Zo hoog, ik kon het niet zien

Ik keek toch niet - nee

Wie moet zien wanneer je op herhaling fietst?

Vast in een lus - geen mens, maar machine

Ik had het onthouden - verdwijnen en vertrekken

Ik zou me een weg naar buiten banen voordat het me verslond

Nu begin ik een nieuw tijdperk - subjectief krankzinnig

O god!

Ik zag mijn grenzen voor mijn voeten in stof veranderen!

Dus wat heeft het voor zin om terug te kijken?

Hier is om nooit meer achterom te kijken!

Wedden dat ik nooit achterom kijk