Prite & Promise -

I had taken long to your shore

From within the febrile sea, I’d finally emerged

On the surface, I kept aspire to never stop

My muscles ached and I was torn

I deny that I am exhausted

-Soon to end

My paramour stood open-armed

On the sand where first took our glance

I’d keep the promise that I made along that bank

All my life, you’re all I need

-The one to draw prosperity

Erasing you would be my fault, and I’d not cry

Stroke by stroke, my arms felt like concrete

I kept my head above surface

But I choked the brackish water

O' I seethed!

It pushed waves of death deep inside my head

-Vibrations of psalm

Amidst the swell, I heard you!

All my life, you’re all I need

-The one to draw prosperity

Erasing you would be my fault, and I’d not cry

But as I inched the forward, how kelp bristled my feet!

Entangled in those fingers

And I’d no strength for a counter

It wrenched and pulled me under

I kept my hands aloft

I would not break my promise

Not here, so close to you!

O' I grabbed the strings and I dug into that knot!

Pushed to your shore, I stumbled out

All my life, I tried to be the one to draw prosperity

I’m wishing everything I drew was gone, and I’d not cry

Ik had er lang over gedaan om je kust te bereiken

Vanuit de koortsige zee kwam ik eindelijk tevoorschijn

Op het eerste gezicht bleef ik streven om nooit te stoppen

Mijn spieren deden pijn en ik was gescheurd

Ik ontken dat ik uitgeput ben

-Binnenkort tot einde

Mijn minnaar stond met open armen

Op het zand waar onze eerste blik geworpen werd

Ik zou de belofte houden die ik aan die bank heb gemaakt

Mijn hele leven, jij bent alles wat ik nodig heb

-Degene die welvaart trekt

Jou wissen zou mijn schuld zijn, en ik zou niet huilen

Slag voor slag, mijn armen voelden als beton

Ik hield mijn hoofd boven de oppervlakte

Maar ik heb het brakke water verstikt

O' ik zie het!

Het duwde golven van dood diep in mijn hoofd

-Trillingen van psalm

Temidden van de deining, hoorde ik je!

Mijn hele leven, jij bent alles wat ik nodig heb

-Degene die welvaart trekt

Jou wissen zou mijn schuld zijn, en ik zou niet huilen

Maar toen ik naar voren schoof, hoe wierp kelp mijn voeten uit!

Verstrikt in die vingers

En ik zou geen kracht hebben voor een balie

Het brak en trok me onder

Ik hield mijn handen omhoog

Ik zou mijn belofte niet breken

Niet hier, zo dicht bij jou!

O' ik greep de snaren en ik groef in die knoop!

Naar je kust geduwd, strompelde ik naar buiten

Mijn hele leven heb ik geprobeerd degene te zijn die welvaart trekt

Ik wou dat alles wat ik tekende weg was, en ik zou niet huilen