Dusk Bug -

The dusk brings poison—breathe it in

A distant sunder is dooming

It’s a bloodstained bundle of flesh and bone

Here and now, preach anything

Flurry down like snow

My head’s been quiet too long

Thoughts pool and shimmer

That’s why I have come

That’s why I sit on the stone

I’m a brainless quitter with a hand in woe

Though I sleep sound,

Nothing here is changing anymore

It’s a cry for disaster

Nothing here is changing anymore

At the brink of sundown,

At the edge of the world,

I argued faithlessness to a man with no voice

But his gestures told me enough

To some, I’m a winner

To him?

A bug

Though I sleep sound,

Nothing here is changing anymore

It’s a cry for disaster

Nothing here is changing anymore

Know truth knocks with the impact of a comet

Then everything is strange

Then you become afraid of you

Fight or flight, I’m a quitter

My hospitality’s wasted

Behold the caitiff

From the tip of the stone, I am no bug!

-Ignorance bestowed as involvement is lost

Memory fogs as equilibrium grows

All the other kids think it’s funny,

But they don’t know what I know…

They see pain

They see death

That twist of information could cost your life…

Now I’ve all the full-color designs

‘Cause I sat on the stone

If I am an insect,

Then all of my people take the night

-Light up the forest with all our numbers

And you’ll all sleep sound

‘Cause nothing is changing

It’s a cry for disaster

Nothing is changing anymore

De schemering brengt vergif - adem het in

Een verre sunder is onheilspellend

Het is een met bloed bevlekte bundel van vlees en botten

Hier en nu, predik alles

Fladder naar beneden als sneeuw

Mijn hoofd is te lang stil geweest

Gedachten stromen en glinsteren

Daarom ben ik gekomen

Daarom zit ik op de steen

Ik ben een hersenloze opgever met een hand in wee

Hoewel ik goed slaap,

Er verandert hier niets meer

Het is een noodkreet

Er verandert hier niets meer

Op de rand van zonsondergang,

Aan de rand van de wereld,

Ik bepleitte ontrouw tegen een man zonder stem

Maar zijn gebaren zeiden me genoeg

Voor sommigen ben ik een winnaar

Naar hem?

Een insect

Hoewel ik goed slaap,

Er verandert hier niets meer

Het is een noodkreet

Er verandert hier niets meer

Weet dat de waarheid klopt met de impact van een komeet

Dan is alles vreemd

Dan word je bang voor jou

Vecht of vlucht, ik ben een opgever

Mijn gastvrijheid is verspild

Zie de caitiff

Vanaf het puntje van de steen ben ik geen insect!

-Onwetendheid geschonken als betrokkenheid gaat verloren

Het geheugen vervaagt naarmate het evenwicht groeit

Alle andere kinderen vinden het grappig,

Maar ze weten niet wat ik weet...

Ze zien pijn

Ze zien de dood

Die verdraaiing van informatie kan je leven kosten...

Nu heb ik alle full-color ontwerpen

Omdat ik op de steen zat

Als ik een insect ben,

Dan nemen al mijn mensen de nacht door

-Verlicht het bos met al onze cijfers

En jullie zullen allemaal gezond slapen

Omdat er niets verandert

Het is een noodkreet

Er verandert niets meer