Contempt -

I was damned to repeat it

Temerity leaking and left behind, miles out in the burning sea

-Where my virtue stayed afloat

My summer came, I let it slip

And now regret tugged at my coat

In spite of the seed I chose to grow

When you smiled, I’d reconcile with all disdain my body showed

And with pretentious, tired eyes…

I would look into the sea

And long a crown that never fit

I would not admit defeat

Had it gone differently, I could have been a king!

Now contrition curled my skin

Does it amuse you to watch a fool like me

Walk down a fishing line stretched 'cross a crater of sulfur and failure?

Alive, but never I’d felt so dead

That beast, she groaned inside my head to be set free

Ripping flesh from bone

Her watchful eyes had been exposed!

Salvation was unknown to me

While I was trapped in that wolf skin

This mind, o' it was already forsaken!

And I breathed out flames and lies and lies

Let me demonstrate the lack of faith I’d obtained

True self, like a diamond, was hiding and covered in soot

Underneath mirrored mountains, you squirmed and you shook

Such life should never be contained!

So you claw and you bite and you scream

I was made to show the world how much a failure

Could grow and learn from his mistakes

Instead of rotting in their wake

All the glory—all the fame could never bring me consolation

Forever feed this fire that calmly vampires and erodes itself

-To only bring contempt

Ik was verdomd om het te herhalen

Temerity lekt en achtergelaten, mijlen ver in de brandende zee

-Waar mijn deugd bleef drijven

Mijn zomer kwam, ik liet het glippen

En nu heb ik spijt dat ik aan mijn jas heb getrokken

Ondanks het zaad dat ik koos om te groeien

Als je lachte, zou ik me verzoenen met alle minachting die mijn lichaam toonde

En met pretentieuze, vermoeide ogen...

Ik zou in de zee kijken

En lang een kroon die nooit past

Ik zou een nederlaag niet toegeven

Als het anders was gelopen, had ik koning kunnen zijn!

Nu krulde mijn berouw mijn huid

Vind je het grappig om naar een dwaas als ik te kijken?

Loop langs een uitgerekte vislijn 'door een krater van zwavel en mislukking?

Levend, maar ik had me nog nooit zo dood gevoeld

Dat beest, ze kreunde in mijn hoofd om bevrijd te worden

Vlees van bot scheuren

Haar waakzame ogen waren ontbloot!

Redding was mij niet bekend

Terwijl ik gevangen zat in die wolvenhuid

Deze geest, o' het was al verlaten!

En ik blies vlammen en leugens en leugens uit

Laat me het gebrek aan geloof demonstreren dat ik had verkregen

Het ware zelf, als een diamant, was verstopt en bedekt met roet

Onder gespiegelde bergen kronkelde je en schudde je

Zo'n leven mag nooit worden ingeperkt!

Dus je klauwt en je bijt en je schreeuwt

Ik ben gemaakt om de wereld te laten zien hoeveel een mislukking is

Kon groeien en leren van zijn fouten

In plaats van in hun kielzog weg te rotten

Alle glorie - alle roem zou me nooit troost kunnen brengen

Voed voor altijd dit vuur dat kalm vampiers en erodeert zichzelf

-Om alleen maar minachting te brengen