Constancy -

Fate decides this time I spend alone

And I know it’s not forever

So I keep to myself—my own little imperfection

Would I try to write my own way

Or trace the lines between the dots?

O' I wish I could forget everything!

To dig up all the seeds I had sown

All the dreams I had chased…

How I wanted to make this right!

But their buzzing dampened the way

The swarm was too loud

And was drowning the sound of my soul’s shrieks

How I just want to go back

And remove myself from others' lives!

Blow up the bridge—a bomb between you and me

Another could take my place

I want to be a nobody

I want to disappear

Your word’s only good when it’s not make-believe

It’s harder to reclaim a trust once it leaves

And harder to do so from behind the walls of a prison cell

But your arrow met its mark down the center

Splintered-fractured!

And dust was all that matched what you shot

From the quiver of your scorn

-Such bolts don’t belong here

How I just want to go back

And remove myself from others' lives!

Blow up the bridge—a bomb between you and me

Another could take my place

I want to be a nobody

I want to disappear

O' they took my lamb away!

And the wolf I was, how I howled resurgence!

And this chastened snare of pride and steel was a part of me

How I’d bite my own head off!

I was burning

I was weakened

What I felt’s below dismay

To inherit such stigma and peel back that shell

I don’t belong here

No one cried, «timber» when I fell

My roots were worn and dried

So I just fell…

I just fell apart

Were you ever even with me?

Did you ever even care?

-Another victim for the coward’s rage

If I went to the beginning

And I traced it back to here

Would I understand my flaws?

And what am I to do with this limiting, fail-safe rationale?

And who was I to prove?

Being the conqueror

I had vanquished all the petty, little thorns on the sidewalk

-Kept the concrete clear

And so time increased its pacing

Now too fast—I've grown afraid!

And what am I to do with my fear?

And how do I prevent these burning tears from falling out?

If I run from the truth, I’m only hiding from myself

But that reflection in the mirror?

That’s not the person I should see

Het lot beslist dat ik deze keer alleen doorbreng

En ik weet dat het niet voor altijd is

Dus ik blijf bij mezelf - mijn eigen kleine onvolmaaktheid

Zou ik proberen op mijn eigen manier te schrijven?

Of de lijnen tussen de stippen volgen?

O, ik wou dat ik alles kon vergeten!

Om alle zaden op te graven die ik had gezaaid

Alle dromen die ik had nagejaagd...

Wat wilde ik dit goedmaken!

Maar hun gezoem dempte de weg

De zwerm was te luid

En verdronk het geluid van de kreten van mijn ziel

Hoe ik gewoon terug wil gaan

En verwijder mezelf uit het leven van anderen!

Blaas de brug op - een bom tussen jou en mij

Een ander kan mijn plaats innemen

Ik wil een niemand zijn

Ik wil verdwijnen

Je woord is alleen goed als het niet verzonnen is

Het is moeilijker om een ​​trust terug te vorderen als deze eenmaal is vertrokken

En moeilijker om dat te doen van achter de muren van een gevangeniscel

Maar je pijl ontmoette zijn merkteken in het midden

Versplinterd-gebroken!

En stof was het enige dat overeenkwam met wat je fotografeerde

Uit de koker van je minachting

-Dergelijke bouten horen hier niet thuis

Hoe ik gewoon terug wil gaan

En verwijder mezelf uit het leven van anderen!

Blaas de brug op - een bom tussen jou en mij

Een ander kan mijn plaats innemen

Ik wil een niemand zijn

Ik wil verdwijnen

O, ze hebben mijn lam weggenomen!

En de wolf die ik was, hoe huilde ik heropleving!

En deze gelouterde strik van trots en staal was een deel van mij

Wat zou ik mijn eigen hoofd eraf bijten!

Ik stond in brand

Ik was verzwakt

Wat ik voelde is beneden ontzetting

Om zo'n stigma te erven en die schil eraf te halen

Ik hoor hier niet thuis

Niemand riep, "hout" toen ik viel

Mijn wortels waren versleten en gedroogd

Dus ik ben gewoon gevallen...

Ik viel gewoon uit elkaar

Was je ooit zelfs met mij?

Heb je er ooit om gegeven?

-Nog een slachtoffer voor de woede van de lafaard

Als ik naar het begin ging

En ik heb het getraceerd naar hier

Zou ik mijn gebreken begrijpen?

En wat moet ik met deze beperkende, faalveilige redenering?

En wie moest ik bewijzen?

De overwinnaar zijn

Ik had alle kleine, kleine doornen op het trottoir overwonnen

-Beton helder gehouden

En dus versnelde de tijd

Nu te snel - ik ben bang geworden!

En wat moet ik met mijn angst?

En hoe voorkom ik dat deze brandende tranen eruit vallen?

Als ik wegloop voor de waarheid, verberg ik me alleen voor mezelf

Maar die weerspiegeling in de spiegel?

Dat is niet de persoon die ik zou moeten zien