Came a Stranger - HR

Onto the wild, unriven plain,

There came a stranger of uncertain name,

Just who he was we’ve yet to find,

'Cause he left only shadows behind.

Did he win a hero’s crown,

Or are his deeds the sins that still now weigh us down,

And do the stains that lie across our lands,

Have their source in the blood on his hands.

And as the old men order up another round,

The questions once again rebound,

Through the nighttime they will argue and complain,

Though it’s only shadows remain,

Only the shadows that remain.

Do our tales his goodness show,

Or are they but the flowers that from the gravesoil grow,

Are they dreams we ourselves designed,

Weaving them from the shadows left behind.

And what lies at the legend’s core,

That which the shadows are now wrapping o’er,

Still I feel, if we could penetrate their shell,

There would be only shadows there as well

As if in a cave, I hear the songs of long ago,

Echo to silence down below,

Ever yet we thunder out the same refrain,

But we don’t touch the shadows that remain,

It is still but the shadows that remain.

Onto our wild unriven plain,

There came a stranger, our blessing or our bane,

And which he was we’ve yet to find,

For he left only shadows behind,

He left only shadows behind.

Op de wilde, ongerepte vlakte,

Er kwam een ​​vreemdeling met een onbekende naam,

Wie hij was, moeten we nog vinden,

Omdat hij alleen schaduwen achterliet.

Heeft hij een heldenkroon gewonnen,

Of zijn zijn daden de zonden die ons nu nog steeds terneer drukken,

En doe de vlekken die over onze landen liggen,

Hebben hun bron in het bloed aan zijn handen.

En terwijl de oude mannen nog een ronde bestellen,

De vragen komen weer terug,

De hele nacht zullen ze ruzie maken en klagen,

Al zijn er alleen maar schaduwen,

Alleen de schaduwen die overblijven.

Laten onze verhalen zijn goedheid zien,

Of zijn het slechts de bloemen die uit het graf groeien,

Zijn het dromen die we zelf hebben ontworpen,

Ze wevend uit de achtergebleven schaduwen.

En wat de kern van de legende is,

Dat wat de schaduwen nu omwikkelen,

Toch heb ik het gevoel dat als we hun schild zouden kunnen binnendringen,

Er zouden daar ook alleen maar schaduwen zijn

Als in een grot hoor ik de liedjes van lang geleden,

Echo om hieronder te zwijgen,

Nog steeds donderen we hetzelfde refrein,

Maar we raken de schaduwen die overblijven niet aan,

Het is nog steeds maar de schaduwen die overblijven.

Op onze wilde ongerepte vlakte,

Er kwam een ​​vreemdeling, onze zegen of onze vloek,

En welke hij was, moeten we nog vinden,

Want hij liet alleen schaduwen achter,

Hij liet alleen schaduwen achter.