Solitude - Hoth

He waits for the voice

He begs to see’a the vision

He longs to be defined

Amongst infinity

Pondering in solitude

A vision from the void

Whispers the gnawing fear

It is never enough

Fire in his veins

Burns his flesh away

But the spirit remains

Forged in the darkest night

A weapon of cosmic power

Cutting the fabric of reality

Feeding upon the light of stars

Rending all life to empty husks

(Aaa-oouuuh!)

(Aaa-oouuuh!)

(Aaa-oouuuh!)

Hij wacht op de stem

Hij smeekt om het visioen te zien

Hij verlangt ernaar om gedefinieerd te worden

in het oneindige

Nadenken in eenzaamheid

Een visioen vanuit de leegte

Fluistert de knagende angst

Het is nooit genoeg

Vuur in zijn aderen

Brandt zijn vlees weg

Maar de geest blijft

Gesmeed in de donkerste nacht

Een wapen van kosmische kracht

Het weefsel van de realiteit snijden

Voeden met het licht van sterren

Al het leven verscheuren tot lege kaf

(Aaa-oouuuh!)

(Aaa-oouuuh!)

(Aaa-oouuuh!)