Greenline - Honeysuckle

I used to carry all the world upon my shoulders

Just to bring it to your feet

Now there’s a ghost who rides the greenline every morning

Looks a lot like me

It’s been years since you left home

Faded pictures on my walls are all that’s left

But you still haunt me

Now who’s to say what lies beneath this flesh,

Hollow bones & and aching heart?

The nest we built by hand, twig by twig

Just cracked and fell apart

Wove your words into my songs

Tried to hide all the scars beneath the lines

And the lies that you told

Never understood your smile as you said,

«I miss you but I’m glad that you’re gone»

Was it

The way

Goodbye

Tasted on your lips?

End

Vroeger droeg ik de hele wereld op mijn schouders

Gewoon om het overeind te brengen

Nu is er een geest die elke ochtend op de groene lijn rijdt

Lijkt veel op mij

Het is jaren geleden dat je het huis verliet

Vervaagde foto's aan mijn muren zijn alles wat er nog over is

Maar je achtervolgt me nog steeds

Wie zal nu zeggen wat er onder dit vlees ligt,

Holle botten en een pijnlijk hart?

Het nest hebben we met de hand gebouwd, takje voor takje

Net gebarsten en viel uit elkaar

Weef je woorden in mijn liedjes

Probeerde alle littekens onder de lijnen te verbergen

En de leugens die je vertelde

Ik heb je glimlach nooit begrepen zoals je zei,

«Ik mis je, maar ik ben blij dat je er niet meer bent»

Was het

De weg

Tot ziens

Geproefd op je lippen?

Einde