Souls -

Passing through the valley of defilement

The blade in my hand is my only companion

Covered in mud it’s slowing my pace

Wandering deeper inside the swamp

Overtaken by poison, vermin and plague

As i search for a glimpse of the sky

The truth remains covered by a lie

Free me from my alter ego

Hold my hand and feel the burn

Close the gate behind me shut

Nothing left for me to chase

All I see’s my empty face

Free me from my alter ego

Hold my hand and feel the burn

Close the gate behind me shut

Nothing left for me to chase

All I see’s my empty face

Nothing left for me to chase

Hear the demon inside my soul

My decaying body’s pride

Cruelty won’t leave my side

Ease the pain and make me whole

Even in this reign of misery there’s still light to guide the way

Dear Astraea cleanse my soul

Lift the grip of darkness on my hollow bones

Ease the pain and make me whole

Take a look, at those forgotten ruins

Inside the frigidness of your unwholesome soul

And make one last attempt to save your brittle mind

As you grasp for the foreboding truth that lies within

Door de vallei van verontreiniging gaan

Het mes in mijn hand is mijn enige metgezel

Bedekt met modder vertraagt ​​het mijn tempo

Dieper door het moeras dwalen

Overvallen door gif, ongedierte en pest

Terwijl ik zoek naar een glimp van de lucht

De waarheid blijft verborgen door een leugen

Bevrijd me van mijn alter ego

Houd mijn hand vast en voel het branden

Sluit het hek achter me dicht

Er is niets meer voor mij om na te jagen

Ik zie alleen mijn lege gezicht

Bevrijd me van mijn alter ego

Houd mijn hand vast en voel het branden

Sluit het hek achter me dicht

Er is niets meer voor mij om na te jagen

Ik zie alleen mijn lege gezicht

Er is niets meer voor mij om na te jagen

Hoor de demon in mijn ziel

De trots van mijn rottende lichaam

Wreedheid wijkt niet van mijn zijde

Verlicht de pijn en maak me heel

Zelfs in deze heerschappij van ellende is er nog steeds licht om de weg te wijzen

Beste Astraea, reinig mijn ziel

Til de greep van de duisternis op mijn holle botten op

Verlicht de pijn en maak me heel

Kijk eens naar die vergeten ruïnes

In de ijskoudheid van je ongezonde ziel

En doe nog een laatste poging om je broze geest te redden

Terwijl je grijpt naar de onheilspellende waarheid die erin zit,