House Fire - Holding Patterns

Proof read injury

Like lucid comatose

Far off hopefulness

But I will stay

For the idol

That glares from the mantle

Seized in an instant

I’m afraid it had to be this way

Conflict with no end

Prisoner with intention

No language could imitate

We are so far away from the union

And years become echoes

Post marked envelopes

Addressed to the room I’m in

Process is emptying

While you abstain

From the shoulders up

All that I have of you

No sense to the order

Is everything within a frame

Garments stitched for us, faithfully

Will cover the bruises

We’ve learned to self medicate

We are so far away from the union

And years become echoes

Nothing left to say

To anyone at all

Redistribute the pages

To everyone you know

Nearer to our ignorance

Nearer to the dust

Nearer to the stillness

Nearer to a must

No longer at ease

No longer able

All these hours

All these years

Held it down

Fixed to stay

Locked along the halls

So I can’t go

Look behind

Trails of indecision plug the gaps

But that was then

Good enough, fine for now

Try to keep it level for the crowd

And this is now

Bewijs gelezen letsel

Als lucide comateuze

Verre hoop

Maar ik blijf

Voor het idool

Dat schittert van de mantel

In een oogwenk gegrepen

Ik ben bang dat het zo moest zijn

Conflicten zonder einde

Gevangene met intentie

Geen taal kan imiteren

We zijn zo ver verwijderd van de vakbond

En jaren worden echo's

Post gemarkeerde enveloppen

Geadresseerd aan de kamer waarin ik ben

Proces loopt leeg

Terwijl je je onthoudt

Vanaf de schouders omhoog

Alles wat ik van je heb

Geen zin in de bestelling

Is alles binnen een kader

Kleding genaaid voor ons, trouw

Zal de blauwe plekken bedekken

We hebben geleerd om zelfmedicatie te gebruiken

We zijn zo ver verwijderd van de vakbond

En jaren worden echo's

Niets meer te zeggen

Voor wie dan ook

Verdeel de pagina's opnieuw

Aan iedereen die je kent

Dichter bij onze onwetendheid

Dichter bij het stof

Dichter bij de stilte

Dichter bij een must

Niet meer op je gemak

Kan niet meer

Al deze uren

Al deze jaren

Houd het ingedrukt

Vast om te blijven

Gesloten langs de gangen

Dus ik kan niet gaan

Achterom kijken

Sporen van besluiteloosheid vullen de gaten

Maar dat was toen

Goed genoeg, prima voor nu

Probeer het gelijk te houden voor de menigte

En dit is nu