Volcán - Hijos

Tengo a mano las tijeras y no se cortar

Tanta tela en las cortinas de esas ventanas

No me deja ver

Esa playa blanca donde podré ir a jugar

De cuclillas en la arena y construir un volcán

Que hará erupción

Y su lava, nos lavará toda la piel…

Tengo a mano las cortinas y en las ventanas

Tanta playa se asoma y su inmensidad

No me deja ver, pero…

Algo está cambiando

Algo está brillando en vos:

Es tu corazón…

Y su resplandor, todo arderá…

Ik heb de schaar bij de hand en ik weet niet hoe ik moet knippen

Zoveel stof op de gordijnen voor die ramen

laat me niet zien

Dat witte strand waar ik kan spelen

Hurk in het zand en bouw een vulkaan

dat zal uitbarsten

En zijn lava zal al onze huid wassen...

Ik heb de gordijnen bij de hand en voor de ramen

Zoveel strand kijkt uit en zijn onmetelijkheid

Het laat me niet zien, maar...

Er verandert iets

Er schijnt iets in je:

Het is jouw hart...

En zijn gloed, alles zal branden...