Hereafter Path -

In her face a breezy smile was found

As the morning smiling to the moon

The sun drawn noble ramifications

On the mutual textured skin

Between their lips the warm saliva

The clear dew and the drunkenness of fate

Collapsing the orphan man’s cry

From any sheet making a tent

Hiding the same smile in the dark;

From the fear his friend

And from the night, randomly, as a brother

Laid, appeasing the mind

Both now fit as one

Diving in the earth for the end of the world

End of mute words and of dread echoes

Of everything senseless

Perfect: this end

Different worlds and colours I’ve recognised on the different faces of everyday

and in others aware of the same

To each mimic silence, I equally exist

Op haar gezicht werd een luchtige glimlach gevonden

Als de ochtend glimlachend naar de maan

De zon trok nobele vertakkingen

Op de wederzijds gestructureerde huid

Tussen hun lippen het warme speeksel

De heldere dauw en de dronkenschap van het lot

De kreet van de weesman instorten

Van elk laken een tent maken

Dezelfde glimlach verbergen in het donker;

Van de angst zijn vriend

En van de nacht, willekeurig, als een broer

Gelegd, de geest kalmerend

Beide passen nu als één

Duiken in de aarde voor het einde van de wereld

Einde van stomme woorden en angstaanjagende echo's

Van alles zinloos

Perfect: dit einde

Verschillende werelden en kleuren die ik heb herkend op de verschillende gezichten van elke dag

en in anderen die zich hiervan bewust zijn

Om elke stilte na te bootsen, besta ik evenzeer