Strength -

I embrace loneliness with a withered smile

All this sadness in my life will never take me higher

Torment and terror plague my mind

Thoughts slip away like petals from wilted rose

I try to conjure up the courage to face my fear

But I sit there hour after hour

Shadows stir me with the fact that all

That once was joy

Has abandoned its fate to leave me in despair

And then it happens, I see you

I float on purity

I breathe again

For the first time (Melting the Ice that once dominated me)

The sun rises through murky clouds

Transparent is my soul through its smile

Beams of gold pass through my body

The violent sounds turn to sweet melody

Life has finally caught up with me

I head to unseen waters

Toward a light that is lovingly familiar

A figure glimmers in the distant sunset

The me I’d dreamed of with a little more strength

Before I knew that I could leave it all I’d longed for

Each day with head in hands seemed like eternity

I thought true love would make it easy if we played our parts

Two souls hovering, floating, gliding for a counterpart

And then it happens, I see you

I float on purity

I breathe Again

For the first time and the last time

And then it happens, I see you

Into obscurity

I breath Again

For the first time (Melting the ice that

Once dominated me)

Ik omarm eenzaamheid met een verdorde glimlach

Al dit verdriet in mijn leven zal me nooit hoger brengen

Kwelling en terreur plagen mijn geest

Gedachten glijden weg als bloemblaadjes van verwelkte roos

Ik probeer de moed op te roepen om mijn angst onder ogen te zien

Maar ik zit daar uur na uur

Schaduwen roeren me met het feit dat alle

Dat was eens vreugde

Heeft zijn lot verlaten om me in wanhoop te verlaten

En dan gebeurt het, ik zie je

Ik drijf op zuiverheid

Ik adem weer

Voor de eerste keer (Het ijs smelten dat me ooit domineerde)

De zon komt op door donkere wolken

Transparant is mijn ziel door zijn glimlach

Stralen van goud gaan door mijn lichaam

De gewelddadige geluiden veranderen in een zoete melodie

Het leven heeft me eindelijk ingehaald

Ik ga naar onzichtbare wateren

Op weg naar een licht dat liefdevol vertrouwd is

Een figuur glinstert in de verre zonsondergang

De ik waar ik van had gedroomd met een beetje meer kracht

Voordat ik wist dat ik alles kon achterlaten waar ik zo naar verlangde

Elke dag met het hoofd in de handen leek een eeuwigheid

Ik dacht dat ware liefde het gemakkelijk zou maken als we onze rollen zouden spelen

Twee zielen zweven, zweven, glijden voor een tegenhanger

En dan gebeurt het, ik zie je

Ik drijf op zuiverheid

Ik adem opnieuw

Voor de eerste keer en de laatste keer

En dan gebeurt het, ik zie je

In de vergetelheid

Ik adem weer

Voor de eerste keer (Het ijs smelten dat)

Ooit domineerde mij)