The Cloak - Heir Apparent

The black night is the cloak I wear

I’m a nightmare borne on wings

A dark image of boundless fear

On the street I’m King of Kings

A pale specter of shattered hopes

I’m a symphony of lies

A vague shadow, a nameless pair of eyes…

A stained picture of broken dreams

I’m a twisted demons' rage

A cold whisper, a silent scream

I’m a panther left uncaged

The dim glow of the haunting moon

I’m your deepest fears unveiled

The wind mocking your every step

I’m a dagger cast in steel

The black night is the cloak I wear

I’m a serpent’s icy gaze

A grim chorus, a siren’s suite

I’m the misty twilight haze

The chill stabbing the midnight air

I’m a frenzied banshee cry

A blind evil, a mindless beast

I’m the fate you can’t defy

De zwarte nacht is de mantel die ik draag

Ik ben een nachtmerrie gedragen op vleugels

Een donker beeld van grenzeloze angst

Op straat ben ik de koning der koningen

Een bleek spook van verbrijzelde hoop

Ik ben een symfonie van leugens

Een vage schaduw, een naamloos paar ogen...

Een bevlekte foto van gebroken dromen

Ik ben een woedende demonen-woede

Een koude fluistering, een stille schreeuw

Ik ben een panter zonder kooi

De vage gloed van de spookachtige maan

Ik ben je diepste angsten onthuld

De wind bespot je bij elke stap

Ik ben een dolk gegoten in staal

De zwarte nacht is de mantel die ik draag

Ik ben de ijzige blik van een slang

Een grimmig refrein, een sirenesuite

Ik ben de mistige schemernevel

De kou die de nachtelijke lucht doordringt

Ik ben een waanzinnige kreet

Een blind kwaad, een hersenloos beest

Ik ben het lot dat je niet kunt trotseren