The Librarian - Hefner

He started to woo her in the most peculiar way

The librarian’s dress was a fawner shade of grey

The books he was to borrow he would surely never read

They had an intellectual calibre he hoped that she would see

He planned to take her home to bed some day

He’d smooth her goosebumped skin while she lay

But the unspoken thing they both knew

Whilst he’d dream of her often

She would forget in just ten minutes

Her beauty has not truly been seen until her beauty’s been seen by his tired

eyes

Her tears have not truly been dried until her tears have been dried on his

tired shirtsleeves

He’s beginning to irritate so she made him go away

The smallest cruellest insult she ignored his subtle ways

The deathly silence let him know his efforts were in vain

Did the words ever exist, and if so, could he find them?

He planned to take her home to bed some day

He’d smooth her goosebumped skin while she lay

But the unspoken thing they both knew

Whilst he’d dream of her often

She would forget in just ten minutes

Her beauty has not truly been seen until her beauty’s been seen by his tired

eyes

Her tears have not truly been dried until her tears have been dried on his

tired shirtsleeves

Her body has not truly been stripped until her clothes have been ripped by his

nailbitten fingers

Her beauty has not truly been seen until her beauty’s been seen by his tired

eyes

And oh, all the loneliest of nights, when he never held her tight,

he will never kiss her eyelids (x4)

Hij begon haar het hof te maken op de meest eigenaardige manier

De jurk van de bibliothecaris was een fawner grijstint

De boeken die hij zou lenen, zou hij zeker nooit lezen

Ze hadden een intellectueel kaliber waarvan hij hoopte dat ze het zou zien

Hij was van plan om haar op een dag mee naar huis te nemen naar bed

Hij zou haar kippenvelhuid gladstrijken terwijl ze lag

Maar het onuitgesproken ding dat ze allebei wisten...

Terwijl hij vaak van haar droomde

Ze zou het binnen tien minuten vergeten

Haar schoonheid is pas echt gezien als haar schoonheid is gezien door zijn moe

ogen

Haar tranen zijn pas echt gedroogd als haar tranen op de zijne zijn gedroogd

vermoeide hemdsmouwen

Hij begint geïrriteerd te raken, dus heeft ze hem weggestuurd

De kleinste wreedste belediging negeerde ze zijn subtiele manieren

De doodse stilte liet hem weten dat zijn inspanningen tevergeefs waren

Bestonden de woorden ooit, en zo ja, zou hij ze kunnen vinden?

Hij was van plan om haar op een dag mee naar huis te nemen naar bed

Hij zou haar kippenvelhuid gladstrijken terwijl ze lag

Maar het onuitgesproken ding dat ze allebei wisten...

Terwijl hij vaak van haar droomde

Ze zou het binnen tien minuten vergeten

Haar schoonheid is pas echt gezien als haar schoonheid is gezien door zijn moe

ogen

Haar tranen zijn pas echt gedroogd als haar tranen op de zijne zijn gedroogd

vermoeide hemdsmouwen

Haar lichaam is pas echt uitgekleed als haar kleren door hem zijn gescheurd

nagel gebeten vingers

Haar schoonheid is pas echt gezien als haar schoonheid is gezien door zijn moe

ogen

En oh, al de eenzaamste nachten, toen hij haar nooit stevig vasthield,

hij zal nooit haar oogleden kussen (x4)