Wanderlust -

My time is up and the ship bell chimes

So raise the cup and think betimes

Of this poor sailor 'pon the sea

Whose passing is but memory

'Tis not that I would have you think

Of this but as a friendly drink

For with my heart I loved you truly

Though I’m forced to treat you cruelly

For the fever’s upon me

And the Captain is calling

I cannot stay with thee

My destiny’s calling

I’ll never be free, but I do what I must

A captive of my wanderlust

The tide is turned and so we sail

This brief sojourn has now grown stale

The wanderlust has me, indeed

I care not where my travels lead

The captain asks if I’m a-feared

A smile tangled in his beard

His laughter tells me he must know

The pain that I now undergo

For the fever’s upon me

And the Captain is calling

I cannot stay with thee

My destiny’s calling

I’ll never be free, but I do what I must

A captive of my wanderlust

I cast my fate into the wind

I have no mate, nor kith, nor kin

For I must go where I am sent

A victim of self-banishment

Orion has become my guide

And Venus is my willing bride

With wanderlust my fuel and feed

I roam the world as 'tis decreed

For the fever’s upon me

And the Captain is calling

I cannot stay with thee

My destiny’s calling

I’ll never be free, but I do what I must

A captive of my wanderlust

For the fever’s upon me

And the Captain is calling

I cannot stay with thee

My destiny’s calling

I’ll never be free, but I do what I must

A captive of my wanderlust

Mijn tijd is om en de scheepsbel luidt

Dus hef de beker en denk op tijd na

Van deze arme zeeman 'pon the sea'

Wiens overlijden slechts een herinnering is

'Het is niet dat ik je wil laten denken'

Van dit maar als een vriendelijke borrel

Want met mijn hart hield ik echt van je

Hoewel ik gedwongen ben je wreed te behandelen

Voor de koorts is op mij

En de Kapitein roept

Ik kan niet bij je blijven

Mijn lot roept

Ik zal nooit vrij zijn, maar ik doe wat ik moet

Een gevangene van mijn reislust

Het tij is gekeerd en dus varen we

Dit korte verblijf is nu oud geworden

De reislust heeft me inderdaad

Het maakt me niet uit waar mijn reizen heen leiden

De kapitein vraagt ​​of ik gevreesd ben

Een glimlach verstrikt in zijn baard

Zijn gelach zegt me dat hij het moet weten

De pijn die ik nu onderga

Voor de koorts is op mij

En de Kapitein roept

Ik kan niet bij je blijven

Mijn lot roept

Ik zal nooit vrij zijn, maar ik doe wat ik moet

Een gevangene van mijn reislust

Ik wierp mijn lot in de wind

Ik heb geen partner, noch vrienden, noch verwanten

Want ik moet gaan waar ik heen word gestuurd

Een slachtoffer van zelfverbanning

Orion is mijn gids geworden

En Venus is mijn gewillige bruid

Met reislust mijn brandstof en voer

Ik zwerf over de wereld zoals het is verordend

Voor de koorts is op mij

En de Kapitein roept

Ik kan niet bij je blijven

Mijn lot roept

Ik zal nooit vrij zijn, maar ik doe wat ik moet

Een gevangene van mijn reislust

Voor de koorts is op mij

En de Kapitein roept

Ik kan niet bij je blijven

Mijn lot roept

Ik zal nooit vrij zijn, maar ik doe wat ik moet

Een gevangene van mijn reislust