Twa Corbies -

As I went a-walking all alane

I heard twa corbies makin' mane;

The tane unto the tither did say-o

«Where sall we gang an' dine the day-o?»

«In behint yon auld fail dyke

I wot there lies a new-slain knight;

An' naebody kens that he lies there-o

But his hawk, an' his hound an' his lady fair-o»

«His hound is to the huntin gane

His hawk tae fetch the wild fowl hame

His lady’s ta’en anither mate-o

So we may mak our dinner sweet-o»

«Ye'll sit on his white hause-bane

An' I’ll pike out his bonny blue een

An' wi' a lock of his gowden hair-o

We’ll theek our nest when it grows bare-o.»

«Mony a one for him maks mane

But nane sall ken where he is gane;

Ower his white bones when they are bare-o

The wind sall blow for evermair-o.»

Terwijl ik ging lopen, helemaal alleen

Ik hoorde twee corbies manen maken;

De tane tot de tiende zei-o

«Waar zullen we de dag heen gaan en dineren?»

"Achter yon auld fail dyke"

Ik weet dat er een nieuw gedode ridder ligt;

Een ander weet dat hij daar ligt

Maar zijn havik, en zijn hond en zijn dame fair-o»

"Zijn hond is voor de jacht"

Zijn havik tae halen de wilde gevogelte hame

Zijn lady's ta'en anther mate-o

Dus we kunnen ons diner zoet maken»

«Je zult op zijn witte hause-bane zitten

En ik pik zijn mooie blauwe een

Met een haarlok

We maken ons nest klaar als het kaal groeit.»

«Mony a one for him maks mane

Maar nane sall ken waar hij is;

Geef zijn witte botten als ze kaal zijn

De wind zal voor altijd waaien.»