Every Second Counts -

Calculate this life

With the precision of a knife-

Through the dreaded rise

And on into the starless nights

Analyze me every waking breath

And scrutinize this sterile path to death

A once vibrant soul

Stripped of light and shot into the dark, unforgiving cold

Cold

Do you know what it’s like to die?

Well I know what it’s like

To be chewed up and spit out of this

Pathetic cycle of life in two records' time

So watch me get back up

And brush off the decay, the dirt, and dust

Only to fall back through

Straight to hell I swore I’d never return to

Oh, how I long to feel alive

To be thrust into the depths of midnight skies

To prove my worth before I’m thrown to the lions

To claim my thrown on top of the world defined

Oh, how I long to feel alive

To be thrust into the depths of midnight skies

To claim my thrown on top of the world defined

These days and weeks blend seamlessly

Together into an emptiness I’ll barely remember

It’s hardly a way to waste away, «but it’s what were given»

I won’t settle for this.

I won’t settle for this

Bereken dit leven

Met de precisie van een mes-

Door de gevreesde opkomst

En verder in de sterrenloze nachten

Analyseer me elke wakkere ademhaling

En onderzoek dit steriele pad naar de dood

Een ooit levendige ziel

Ontdaan van licht en geschoten in de donkere, meedogenloze kou

Koud

Weet je hoe het is om te sterven?

Nou, ik weet hoe het is

Om hier op te worden gekauwd en uit te spugen

Zielige levenscyclus in twee records

Dus kijk hoe ik weer opsta

En veeg het verval, het vuil en stof weg

Alleen om op terug te vallen

Recht naar de hel, ik heb gezworen nooit meer terug te keren

Oh, wat verlang ik ernaar te leven

Om in de diepten van de nachtelijke hemel te worden geduwd

Om mijn waarde te bewijzen voordat ik voor de leeuwen wordt gegooid

Om mijn worp op de top van de gedefinieerde wereld te claimen

Oh, wat verlang ik ernaar te leven

Om in de diepten van de nachtelijke hemel te worden geduwd

Om mijn worp op de top van de gedefinieerde wereld te claimen

Deze dagen en weken lopen naadloos in elkaar over

Samen in een leegte die ik me nauwelijks zal herinneren

Het is nauwelijks een manier om weg te kwijnen, «maar het is wat werd gegeven»

Ik zal hier geen genoegen mee nemen.

Ik ga hier geen genoegen mee nemen