Never Does - Head for the Hills

He’s been shut in and cast out

With no light to cast the shadow of a last doubt.

He feels inadequate mad at being the class clown

Looking at her thinking she’s too good for a bad spouse.

When they first met he was on the fast route

Sitting high atop the saddle of a cash cow

That’s how they watched everything crash down

I’m throwing boulders through the windows of his glass house.

He follows instincts he still has yet to trust

He thinks we shouldn’t let emotions get the best of us

So every second’s spent forgetting who he ever was

You’d think it’d make him feel better — it never does.

She’s been thrown away and left at home

She sets the table, her melancholy sets the tone

With buckled shoulders she’s been carrying a heavy load

So he won’t greet her with a temperamental episode.

She starts to wonder why they headed down this endless road

Employment hours may have lessened, the stress has grown

I’m trying to save her from a hell that only heaven knows

As she turns into a withered pile of flesh and bones

She follows instincts she still has yet to trust

She scribbles franticly forgetting what the lesson was

She can catch a better buzz if it ever comes

She’s waiting on a lost letter that never does

Now that I’ve given up and settled down

I found a better paying job in a better town

I’ve got a better house, better way to get around

For worse or better every king wears a heavy crown

So every hour I spend wishing I hadn’t left

Is just another destiny I couldn’t manifest

A frantic mess, wishing that it mattered less

Always knowing there’s no cure for a man obsessed.

I followed instincts I still have yet to trust

I should’a known that we were more in lust and less in love

Nightly I increase the pressure 'til the stress is numb

I wish it helped me to forget her — it never does.

Hij is ingesloten en uitgeworpen

Zonder licht om de schaduw van een laatste twijfel te werpen.

Hij voelt zich niet boos omdat hij de clown van de klas is

Kijkend naar haar denken dat ze te goed is voor een slechte partner.

Toen ze elkaar voor het eerst ontmoetten, was hij op de snelle route

Zittend hoog bovenop het zadel van een geldkoe

Zo zagen ze alles instorten

Ik gooi keien door de ramen van zijn glazen huis.

Hij volgt instincten die hij nog moet vertrouwen

Hij vindt dat we emoties niet de overhand moeten laten krijgen

Dus elke seconde is besteed aan het vergeten wie hij ooit was

Je zou denken dat hij zich er beter door zou voelen - dat doet het nooit.

Ze is weggegooid en thuis achtergelaten

Ze dekt de tafel, haar melancholie zet de toon

Met geknikte schouders heeft ze een zware last gedragen

Dus hij zal haar niet begroeten met een temperamentvolle episode.

Ze begint zich af te vragen waarom ze deze eindeloze weg zijn ingeslagen

Het aantal werkuren mag dan korter zijn, de stress is toegenomen

Ik probeer haar te redden van een hel die alleen de hemel kent

Terwijl ze verandert in een verdorde stapel vlees en botten

Ze volgt instincten die ze nog moet vertrouwen

Ze krabbelt verwoed en vergeet wat de les was

Ze kan een betere buzz opvangen als die ooit komt

Ze wacht op een verloren brief die nooit komt

Nu ik het heb opgegeven en tot rust ben gekomen

Ik vond een beter betaalde baan in een betere stad

Ik heb een beter huis, een betere manier om me te verplaatsen

In voor- en tegenspoed draagt ​​elke koning een zware kroon

Dus elk uur breng ik door met wensen dat ik niet was weggegaan

Is gewoon een ander lot dat ik niet kon manifesteren

Een hectische puinhoop, wensend dat het er minder toe deed

Altijd wetende dat er geen remedie is voor een geobsedeerde man.

Ik volgde instincten die ik nog moet vertrouwen

Ik had moeten weten dat we meer lust hadden en minder verliefd

Elke nacht verhoog ik de druk tot de stress verdoofd is

Ik wou dat het me hielp haar te vergeten - dat doet het nooit.