Trial - Haste

Eyes strain, my eys, life spent, lost

You set yourself above, holding all in with fear

In time youll see what you set above

On your tower on high, always standing

Laughing, pointing fingers at me

I can’t feel i can’t hold i am not alive im trying

Trying and i see its all the same i look into you

Nothing holds this fear, fear grips tight

Tight in my mind, standards set by those

I dont know… still respect is due

I can’t live by your selfish set of rules i crawl to reach

To reach into these words ive said

These words ive said leaves life so cold

So incomplete, so void leave life so cold

Ogen vermoeid, mijn ogen, leven doorgebracht, verloren

Je stelt jezelf boven, houdt all-in met angst

Na verloop van tijd zie je wat je hierboven hebt ingesteld

Op je hoge toren, altijd staand

Lachend, wijzende vingers naar mij

Ik kan niet voelen dat ik het niet kan volhouden, ik leef niet, ik probeer het

Ik probeer het en ik zie dat het allemaal hetzelfde is, ik kijk naar je

Niets houdt deze angst vast, angst grijpt stevig vast

Strak in mijn gedachten, normen die door die zijn gesteld

Ik weet het niet... er is nog steeds respect verschuldigd

Ik kan niet leven volgens je egoïstische set regels die ik kruip om te bereiken

Om in te gaan op deze woorden die ik heb gezegd

Deze woorden die ik heb gezegd, laten het leven zo koud

Zo onvolledig, zo leeg laat het leven zo koud