Hadaler Traum - Hallig

Verharrend in pulsierender Ruhe

Allein ein klirrend kalter Raum

Nur lichtloser grimmiger Hass

Gefangen in lähmender Hysterie

Gefesselt an stetige Kälte

Ans Ungestüm des hadalen Reichs

Tiefer als jede Verdammnis

Die Unbarmherzigkeit des Seins

Sinne ersticken in Schwermut

Vergänglichkeit ist Gegenwart

Verderblich seufzt die Stille

Der Wille erlischt in Düsterkeit

Gebunden an eiserne Leere

An gnadenlose Einsamkeit

Gebannt an die Bosheit des Meeres

Verflucht in alle Ewigkeit

Reglos in ahnender Verdammung

Im Gespinst der Mutter der Wogen

Zerbreche das Fleisch

Verfluche das Sein

Bezwungen von Wahnsinn

Empfange Erlösung

Kein Gedanke durchdringt die Qual

Das Leben vergeht

Ein Lächeln begrüßt den Tod

Verstand ist verloren

Nur ein Traum

Angst öffnet die Augen

Auf ewig glänzt die schwarze See

Alles edler Schein

Kein Sterben, kein Erbarmen

Im Gespinst der Mutter der Wogen

In pulserende kalmte blijven

Gewoon een ijskoude kamer

Alleen lichtloze, grimmige haat

Gevangen in een verlammende hysterie

Gebonden aan constante kou

Tot grote woede van het hadalrijk

Dieper dan welke verdoemenis dan ook

De meedogenloosheid van het zijn

Zintuigen stikken in melancholie

Vergankelijkheid is aanwezig

De stilte zucht fataal

De wil sterft in somberheid

Gebonden aan een ijzeren leegte

Naar genadeloze eenzaamheid

Betoverd door de slechtheid van de zee

Vervloekt voor alle eeuwigheid

Nog steeds in afwachting van de verdoemenis

In het web van de moeder van de golven

Breek het vruchtvlees

Vloek wezen

Overwonnen door waanzin

Verlossing ontvangen

Geen gedachte doorboort de kwelling

het leven gaat voorbij

Een glimlach begroet de dood

geest is verloren

Gewoon een droom

Angst opent je ogen

De zwarte zee schijnt voor altijd

Alle nobele uitstraling

Geen dood, geen genade

In het web van de moeder van de golven