The Architect -

Message on a screen before me

Caught a glimpse of the ending to our story

'I'm sorry I haven’t called you recently'

It’s not surprising

I’ll just learn the lesson

Take some time to process the evidence

And analyze your apathy

You turned your back on affinity

Now it’s turned to toxicity

Spare me your obsolete empathy

The voice of sympathy means nothing to me

Delete all obsolete memories

Shores of tranquility

My monastery

We played the game of imitation

I met your stare with blank expression

I count the years of isolation

Since you set my mind in motion

And to eliminate the silence

I calculate to cure the virus

A panacea for the poison

The solution is wrong

Well you turned your back

Turned your back on affinity

And now it’s turning to

Turning to toxicity

Spare me your obsolete empathy

The voice of sympathy means nothing to me

Delete obsolete memories

In a dying sun

I’ll become affinity

There’s a strange feeling washing over me

As if I am drifting

On the waves of a boundless sea

All embracing

Some say that time and tide will wait for no man

I stop and hold a single grain of sand

To see a world in the palm of my hand

Strive to break free from the confines of my mind

Step through the doorway of perception

To lose all sense of past and future

Omnipresent endless knot

The architect of every thought

Through the prison walls made by your design

A chameleon hides behind Orwellian eyes

Spare me your obsolete empathy

The voice of sympathy means nothing to me

Delete all obsolete memories

In a dying sun

When you’re gone

I’ll become affinity

Oh hear this vow

Tied together forever

We’ll make this dream

Last forever and ever

Bericht op een scherm voor mij

Een glimp opgevangen van het einde van ons verhaal

'Het spijt me dat ik je de laatste tijd niet heb gebeld'

Het is niet verwonderlijk

Ik zal gewoon de les leren

Neem even de tijd om het bewijs te verwerken

En analyseer je apathie

Je hebt affiniteit de rug toegekeerd

Nu is het toxiciteit geworden

Bespaar me je verouderde empathie

De stem van sympathie betekent niets voor mij

Alle verouderde herinneringen verwijderen

Kusten van rust

Mijn klooster

We speelden het spel van imitatie

Ik ontmoette je blik met een lege uitdrukking

Ik tel de jaren van isolatie

Sinds je mijn geest in beweging hebt gezet

En om de stilte te elimineren

Ik bereken om het virus te genezen

Een wondermiddel voor het gif

De oplossing is verkeerd

Nou, je hebt je de rug toegekeerd

Heb je affiniteit de rug toegekeerd

En nu draait het om

Wat betreft toxiciteit

Bespaar me je verouderde empathie

De stem van sympathie betekent niets voor mij

Verouderde herinneringen verwijderen

In een stervende zon

Ik zal affiniteit worden

Er komt een vreemd gevoel over me heen

Alsof ik aan het afdrijven ben

Op de golven van een grenzeloze zee

Allemaal omarmen

Sommigen zeggen dat tijd en tij op niemand zullen wachten

Ik stop en houd een enkele korrel zand vast

Om een ​​wereld in de palm van mijn hand te zien

Streef ernaar om los te komen van de beperkingen van mijn geest

Stap door de deuropening van de waarneming

Om alle gevoel voor verleden en toekomst te verliezen

Alomtegenwoordige eindeloze knoop

De architect van elke gedachte

Door de gevangenismuren gemaakt door jouw ontwerp

Een kameleon verschuilt zich achter Orwelliaanse ogen

Bespaar me je verouderde empathie

De stem van sympathie betekent niets voor mij

Alle verouderde herinneringen verwijderen

In een stervende zon

Als jij weg bent

Ik zal affiniteit worden

Oh hoor deze gelofte

Voor altijd aan elkaar gebonden

We maken deze droom

Voor altijd en eeuwig duren