Genkidama 7 - Gys

J’y raconte ma dérive, j’me fais un sang d’encre

Et si t’es un pirate tu vas pas ramer pour m’comprendre

J’parle peu, j’fais mes connexions en scred' même si c’est rageant

Le silence est d’or pour l'écolier du micro d’argent

Le tri est sélectif entre les vrais gars et les ordures

Vivre avec des chiens, c’est s’exposer à une mort sûre

Il n’y a que vainqueur que, j’quitterai le ring

J’ai fait un rêve venu d’ailleurs, j’suis un martien Luther King

Dans ce monde de mouton, comment savoir qui fait le loup

Tout le monde met son grain d’sel, comment savoir qui fait le goût

Dans les préjugés, les modes, j’vois la jeunesse qui s’enferme

Veulent remettre en cause une carrière avec un commentaire

Aucune prise de distance, y’a qu’des couleurs et des goûts

Si tu kiffes pas poto, tu cliques pas et puis c’est tout

Remise en question, nécessaire d’y répondre comme commander ce Mc Morning et

éviter de péter les plombs

J’suis à deux doigts de prendre les armes, cousin, sur la mauvaise pente

A deux doigts d’les presser dans mes rares moments de détente

Qui veut m’test au microphone, qui veut m’empêcher d’rapper, qui veut m’faire

une scène de bâtard, sans goûter mon haka

Mon avenir en dents de scie, mais Dieu est grand, j’touche du bois

On a rien sans rien, donc j’ai la foi, dis moi qu’est ce tu crois

Imagine si l’rap était vraiment mort, qu’il n’ait jamais existé,

jamais été hardcore

Si Jay-Z était blanc, si Eminem était noir

Imagine c’que serait le game, il n’aurait surement rien à voir

Il n’aurait surement rien à dire, il n’aurait surement rien à penser

Et mes loups n’auraient jamais appris à danser

Il suffit de seize rimes, tu vois mon talent est surchargé

C’est comme si t’avais jamais entendu de rap français

Envie d’tous les emboîter comme à Tetris

J’ai plus le temps d’attendre que les jaloux maigrissent

C’que t'écoutes c’est juste mon cœur sur une bombe son

Ma musique m’a kidnappé, le bruit de mon CD n’est qu’une rançon

J’ai revu mon code de l’honneur, j’ai tout passé au crible

Je n’serais qu’moi-même jusqu'à la fin, quitte à passer pour cible

Dans l’téléviseur, dans l’journal de Chazal

Obligé de crier «don't panik» si j’avais la barbe de Chabal

Ma jeunesse enfumée dans un douze de beuh

Posés entre potes, en s’demandant qu’est-ce qu’on attend pour foutre le feu

Toujours de ceux qui bougent, pas de ceux qui s’chient dessus

J’ai décidé d'être dans l’arène, faire le taf comme Crixus

Dans l’quartier les petits frères marchent dans mes pas pour faire les flammes

de l’enfer

Vu qu’le paradis n’est pas toujours sérieux dans mes affaires gros

J’vis dans une ville froide comme Stockholm et j’en ai chopé le syndrome

Dès que j’prend c’mic, moi j’sors la douille, hardcore

Comment croire qu’aujourd’hui mon monde est cool

J’navigue presque à vue

En vrai j’suis pas de la nouvelle vague fils, je suis le tsunami

Tu sais quelle pilule j’aurais pris dans Matrix

Qu’ils retournent faire des stages ils sont nases

J’suis poète depuis que je sais ce qui fait marcher les sages

Part en couille dans mon esprit, direct quand je m’exprime

Violent comme si j'étais le deuxième fils caché de Mesrine

J’pars à la chasse gros, j’perd pas ma place, j’vais les fumer pour minuit pile

Perd pas la face, écrit des poèmes de guerre, un genre de John Rimbaud

Tend l’oreille sur ma musique et finit comme Dumbo

Presque au summum de mon art, j’prends des risques, j’mise tout et je viens

mettre mon, grain de sel

Et peu à peu j’ai pris le goût

Les portes sont closes comme des maisons d’passes

J’ressens la musique, c’est pas des boyaux que j’ai dans l’abdomen c’est des

caissons d’basses

J’prend les paris, j’lance les dés, ils passeront pas l’hiver

J’suis de ceux qui bossent, quand ces connards dansent l'été

J’voulais rapper, avoir la vie qui va avec

J’savais pas que la galère des illusions ça va avec

Tête dans les nuages, les pieds sur la terre ferme

J’connais l’enfer, j’te le jure sur les trois têtes à Cerbère

J’dois faire le taffe, pour mes aïeux et mes descendants

C’est peut-être bandant mais ça coute cher d'être indépendant

J’ai pris du recul sûrement grâce à une arme de guerre

Cette douce idée de tous les fumer a fini par me plaire

J’voulais changer, mais c’est mon naturel qui m’chasse

Arrêter les joints dans les halls, quand y’a nos daronnes qui passent

Catalogués, coupables à chaque fois, cherche un moyen de s’enrichir même si

faut violer chaque loi

J’ai pris le micro comme une sarbacane, avec ma clique on a grandi dans ces

rimes, cette zic'

Ils disent que le rap est dead, j’peux pas admettre qu’il périsse,

pour ça que j'écris avec la plume des ailes du phénix

C’est quand je rappe, j’ai l’ambition qu’il renaisse de ses cendres

Qu’il me dise d’aller plomber celui qui voulait l’descendre

Ce game a besoin d’un gynéco pour une deuxième consultation

Il accouche de beaucoup de mères, Mazel Tov, c’est des garçons

Donc le podium on s’gène pas, on va l’prendre

Au pire on partage, on fait les choses, on s’arrange

Vous n’avez plus qu'à envoyer la ce-for, j’resterai vrai jusqu'à la mort

Je joue pas les durs, les boss, les tueurs à gages, les bandits

Mais désolé c’est bien dans cette rue que j’ai grandi

Vous n’avez plus qu'à envoyer la ce-for, j’lève les bras parce que je suis fort

grâce à Dieu

A ceux qui soutiennent, je serais là pour longtemps

Que le rap français envoie la ce-for puisqu’il m’entend

Ik vertel over mijn drift, ik krijg bloedinkt

En als je een piraat bent, ga je niet roeien om mij te begrijpen

Ik spreek weinig, ik maak mijn connecties in de scred', ook al is het razend

Stilte is goud voor de zilveren mike-schooljongen

Sorteren is selectief tussen echte jongens en afval

Leven met honden betekent een zekere dood riskeren

Er is maar één winnaar, ik verlaat de ring

Ik had een droom die ergens anders vandaan kwam, ik ben een Martian Luther King

Hoe weet je in deze wereld van schapen wie de wolf aan het doen is

Iedereen stopt zijn twee cent erin, hoe weet je wie de smaak doet

In vooroordelen, mode zie ik de jeugd die zich opsluit

Wil je een carrière uitdagen met een opmerking

Geen afstand nemen, er zijn alleen kleuren en smaken

Als je bro niet leuk vindt, klik je niet en dat is alles

Vragen, nodig om het te beantwoorden, zoals het bestellen van deze Mc Morning en

voorkom dat je in paniek raakt

Ik sta op het punt de wapens op te nemen, neef, op de verkeerde helling

Ik sta op het punt ze uit te knijpen in mijn zeldzame momenten van ontspanning

Wie wil mij testen aan de microfoon, wie wil voorkomen dat ik ga rappen, wie wil mij dwingen

een bastaardscène, zonder mijn haka te proeven

Mijn toekomst op en neer, maar God is groot, klop op hout

We krijgen niets voor niets, dus ik heb geloof, vertel me wat je gelooft

Stel je voor dat rap echt dood was, dat het nooit heeft bestaan,

nooit hardcore geweest

Als Jay-Z wit was, als Eminem zwart was

Stel je voor wat het spel zou zijn, het zou zeker niets te maken hebben

Hij zou waarschijnlijk niets te zeggen hebben, hij zou zeker niets te denken hebben

En mijn wolven zouden nooit hebben leren dansen

Er zijn maar zestien rijmpjes voor nodig, je ziet dat mijn talent overbelast is

Het is alsof je nog nooit van Franse rap hebt gehoord

Wil ze allemaal bij elkaar passen zoals in Tetris

Ik heb geen tijd meer om te wachten tot de jaloerse gewicht verliest

Waar je naar luistert is gewoon mijn hart op een geluidsbom

Mijn muziek heeft me ontvoerd, het geluid van mijn cd is slechts losgeld

Ik heb mijn erecode herzien, ik heb alles doorzocht

Ik zal alleen mezelf zijn tot het einde, zelfs als dat betekent dat ik het doelwit ben

Op tv, in de krant van Chazal

Gedwongen om "geen paniek" te roepen als ik de baard van Chabal had

Mijn rokerige jeugd in een dozijn wiet

Geposeerd tussen vrienden, zich afvragend waar we op wachten om het vuur aan te steken

Altijd van degenen die bewegen, niet van degenen die zichzelf schijten

Ik besloot om in de arena te zijn, het werk te doen zoals Crixus

In de buurt treden de broertjes in mijn voetsporen om de vlammen te stoken

uit de hel

Omdat de hemel niet altijd serieus is in mijn zaken, man

Ik woon in een koude stad als Stockholm en ik heb het syndroom opgelopen

Zodra ik deze microfoon pak, trek ik de hoes eruit, hardcore

Hoe te geloven dat mijn wereld vandaag cool is

Ik vaar bijna op zicht

In werkelijkheid ben ik niet van de new wave-zoon, ik ben de tsunami

Je weet welke pil ik zou hebben genomen in de Matrix

Laat ze teruggaan om stage te lopen, ze vervelen zich

Ik ben een dichter sinds ik leerde wat de wijze doet lopen

Ga ballen in mijn hoofd, recht als ik spreek

Gewelddadig alsof ik de verborgen tweede zoon van Mesrine was

Ik ga groots jagen, ik verlies mijn plek niet, ik ga ze roken voor middernacht stipt

Verlies geen gezicht, schrijf oorlogsgedichten, een soort John Rimbaud

Luister naar mijn muziek en eindig als Dumbo

Ik ben bijna op de top van mijn spel, ik neem risico's, ik zet alles in en ik kom

zet mijn twee cent

En beetje bij beetje nam ik de smaak te pakken

De deuren zijn gesloten als bordelen

Ik voel de muziek, het is geen lef dat ik in mijn buik heb, het is

subwoofers

Ik neem weddenschappen, ik gooi de dobbelstenen, ze overleven de winter niet

Ik ben van degenen die werken, wanneer deze klootzakken dansen in de zomer

Ik wilde rappen, het leven leiden dat daarbij hoort

Ik wist niet dat de kombuis der illusies daarbij hoort

Hoofd in de wolken, voeten op vaste grond

Ik ken de hel, ik zweer op de drie hoofden van Cerberus

Ik moet het werk doen, voor mijn voorouders en mijn nakomelingen

Het is misschien geil, maar het is duur om onafhankelijk te zijn

Ik deed een stap terug, zeker dankzij een oorlogswapen

Dit zoete idee om ze allemaal te roken beviel me uiteindelijk wel

Ik wilde veranderen, maar het is mijn aard die me wegjaagt

Stop de gewrichten in de gangen, wanneer er onze daronnes zijn die passeren

Gelabeld, elke keer schuldig, op zoek naar een manier om rijk te worden, zelfs als

moet elke wet overtreden

Ik nam de microfoon als een blaaspijp, met mijn kliek groeiden we hierin op

rijmen, deze muziek

Ze zeggen dat rap dood is, kan het niet laten vergaan

waarom ik schrijf met de veer van de vleugels van de feniks

Het is als ik rap, ik heb de ambitie dat het uit de as herrijst

Dat hij zei dat ik degene moest gaan pesten die hem wilde vermoorden

Dit spel heeft een gynaecoloog nodig voor een tweede consult

Hij baart veel moeders, Mazel Tov is een jongen

Dus het podium, we vinden het niet erg, we nemen het

In het slechtste geval delen we, doen we dingen, werken we het uit

Je hoeft alleen maar de ce-voor te sturen, ik blijf trouw tot de dood

Ik speel niet stoer, bazen, huurmoordenaars, bandieten

Maar sorry dat ik in deze straat ben opgegroeid

Je hoeft alleen maar de ce-voor te sturen, ik hef mijn armen op omdat ik sterk ben

dankzij God

Voor degenen die steunen, ik zal hier nog lang blijven

Laat de Franse rap de ce-voor sturen, want hij hoort me