Prize Fighter - Great Deceivers

I waited on the steps where you slept

For hours that faded

Into years, we gathered and left

The bitter contest unabated

The prize fight we always hated

In the end, couldn’t delay it

It’s proof that you met your match and walked home

With nothing new to show for it

I needed to know that you remembered

I threw the fight so you could win

Endless and to the death but now it’s

Your corner that I’m standing in

So were you provoked?

Or was it foretold that we could have never pulled through

Without bending the rules?

And the burdens on me are now branded on you

Because the knot that once tied us comes loose as you

Push comes to shove

I’m taken to the ropes

With nothing to grab hold of

I held what I thought was owed

So tightly that it broke in two and won’t come together

The tighter the bind, the more simple to sever

On the outs is us at our brightest and our best

The weakness in your spine, the way your will just bends

If I could go back again, I’d cut you much deeper

Aim for the throat and the wound that much cleaner

So were you provoked?

Or was it foretold that we could have never pulled through

Without bending the rules?

And the burdens on me are now branded on you

Because the knot that once tied us lets loose as you

Ik wachtte op de trap waar je sliep

Urenlang vervaagde dat

Jaren later kwamen we bij elkaar en vertrokken

De bittere strijd onverminderd

Het prijsgevecht waar we altijd een hekel aan hadden

Kon het uiteindelijk niet uitstellen

Het is het bewijs dat je je match hebt ontmoet en naar huis bent gelopen

Met niets nieuws om ervoor te laten zien

Ik moest weten of je het je herinnerde

Ik gooide het gevecht zodat je kon winnen

Eindeloos en tot de dood, maar nu is het zover

Jouw hoek waar ik in sta

Dus je werd geprovoceerd?

Of was voorspeld dat we er nooit doorheen hadden kunnen komen

Zonder de regels te buigen?

En de lasten die op mij rusten, zijn nu op jou gebrandmerkt

Omdat de knoop die ons ooit bond, loskomt als jij

Puntje bij paaltje komt

Ik word naar de touwen gebracht

Met niets om vast te pakken

Ik hield vast wat ik dacht dat verschuldigd was

Zo strak dat het in tweeën brak en niet samenkomt

Hoe strakker de binding, hoe eenvoudiger te verbreken

Op de outs zijn wij op ons slimst en op ons best

De zwakte in je ruggengraat, de manier waarop je wil gewoon buigt

Als ik weer terug zou kunnen gaan, zou ik je veel dieper snijden

Richt op de keel en de wond die veel schoner is

Dus je werd geprovoceerd?

Of was voorspeld dat we er nooit doorheen hadden kunnen komen

Zonder de regels te buigen?

En de lasten die op mij rusten, zijn nu op jou gebrandmerkt

Omdat de knoop die ons ooit bond, loslaat als jij