Flashlight Seasons - Gravenhurst

Tunnels my memories keep me feverish and sane that night alive with stars and

signs i can’t explain i recall an autumn fire, a burnt out car the shutdown

cinema do you?

it’s never the same this way the world versus itself it’s them

and us, there’s no-one else shoot a glance across the room lightning strikes,

no-one moves tunnels we dig into our tired souls rip up the foundations expose

all the holes tearing away at the tense and frayed supports i understand anger,

i know what it’s for

Fog round the figurehead one more ride before they take it down and drive to a

neighbouring town sixteen miles away they’ll turn off the lights on all the

rides sell off the parts to some nameless guy six years from today and you’ll

find yourself painting your windows so you don’t have to look at what’s

hammering outside your door and the heart recalls everything in the first

language all of the skin peeled back but there’s nothing to see emotions you

could never name are piling into your thoughts again but you’re used to it this

way it’s got too late to change

I turn my face to the forest floor it’s the kind of thing that once drove men

into the desert night i see no deserts here and the east end rogue you so

admire is a murdering f*ckhead the influence is clear you’re only a stone’s

throw from all the violence you buried years ago

Bluebeard you stood for all that’s true and honest it makes you feel hollow you

can’t decide which path to follow you dig your own hole are you coming out

tonight?

we’re going for a drive the answer’s in your eyes the voice inside

your head says stay at home and stare at the demons that thrive inside a tale

left half told wouldn’t you love to know how the person inside survives is it

any wonder you get sucked under and you can’t rely on those you turn to they

turn against you you don’t know why you whored those values which burn your

soul blue

The diver i’m getting deeper and i’m still swimming it hits me again it’s

getting darker and i’m still swimming it hits me again and i am never

frightened no i am never afraid and you will never understand the depths i sink

to light your way see, left behind on my own i have the ghosts of autumn

murders walk me home see the girl on the shore my ideal, nothing more it’s

getting darker and i’m still swimming it hits me again the sun is sinking

palebluesaltwaterbreathing it hits me again and i am never frightened no i am

never ashamed and you will never understand the lengths i go to light your way

Damage and now you ve got your face on the scene page seventeen wltm someone

like me our back door is open to people on their knees emily don t go to the

house tonight stay on your own count your blessings hold onto them tight just

one more week and the paper comes through just one more week and you re mine

people will say how they never saw the signs ugly boy in fourth form suffered a

head blow puts up the buildings in the west country carefully maps out the

garden hides the letters from your sister they re not here to understand

Damage ii emily said the things in my head are keeping me from sleeping if i

don’t go to them they’ll come for me instead and the company i’m keeping and

this is how the damage is done climbing the stairs in the dark i won’t reach

out for anyone

The ice tree at six in the morning the ice in the tree thaws into the millpond

returns to the deep i caress where my lover once lay by my side before i turned

inwards and forced her to fly we try to connect with the people outside they

pass through our slumber like trains in the night i caress where my lover once

lay by my side before i turned inwards and forced her to fly after the cold

night the raindrops that froze melt into the thin air like the footsteps of

ghosts i caress where my lover once lay by my side before i turned inwards and

forced her to fly for she could not know me for i know not myself and without

understanding love isn t enough

Hopechapel hill shapes born of darkness the landscapes within a cry of

indifference my future moves in the man on the tv has a sermon for me a fear of

the future ashamed of the things that i’ve seen it is nothing at all i say as i

fall to the floor still i’d like to know all the things that make my freedom

flow you’ll never control all the things that this world puts you through have

as much of a grip on it as it has on you the next thing i’m crying can’t

remember my name the faces the voices calm words of support all amount to the

same to see beyond this day look deep in their eyes to a place you avoid see

yourself staring back in disguise it is nothing at all i say as i fall to the

floor still i’d like to know all the things that make my freedom flow you’ll

never control all the things that this world puts you through death just walked

in and i didn’t have time to undo all the things that i wouldn’t have said had

i known it was due and the things you try hard to avoid are sat in the next

room

Tunnels mijn herinneringen houden me koortsig en gezond die nacht levend met sterren en

tekenen die ik niet kan uitleggen ik herinner me een herfstbrand, een uitgebrande auto de uitschakeling

bioscoop, jij?

het is nooit hetzelfde op deze manier de wereld versus zichzelf, zij zijn het

en wij, er is niemand anders schiet een blik door de kamer blikseminslagen,

niemand beweegt tunnels we graven in onze vermoeide zielen scheuren de fundamenten open

alle gaten scheuren weg bij de gespannen en rafelige steunen ik begrijp woede,

ik weet waar het voor is

Mist nog een ritje rond het boegbeeld voordat ze het neerhalen en naar een

naburige stad zestien mijl verderop zullen ze de lichten op alle

ritten verkopen de onderdelen over zes jaar aan een naamloze man en je zult

merk dat je je ramen schildert zodat je niet hoeft te kijken naar wat er is

buiten je deur hameren en het hart herinnert zich alles in de eerste

taal de hele huid pelde terug, maar er is niets om je emoties te zien

zou nooit een naam kunnen krijgen, stapelen zich weer op in je gedachten, maar je bent dit gewend

manier waarop het te laat is om te veranderen

Ik draai mijn gezicht naar de bosbodem, het is het soort ding dat ooit mannen dreef

in de woestijnnacht, ik zie hier geen woestijnen en de oostkant bedriegt je dus

bewonderen is een moordende f*ckhead de invloed is duidelijk je bent slechts een steen

weggooien van al het geweld dat je jaren geleden hebt begraven

Blauwbaard je stond voor alles wat waar en eerlijk is, het geeft je een leeg gevoel

kan niet beslissen welk pad je moet volgen je graaft je eigen gat kom je eruit

vanavond?

we gaan een ritje maken het antwoord zit in je ogen de stem van binnen

je hoofd zegt: blijf thuis en staar naar de demonen die gedijen in een verhaal

links half verteld zou je niet graag willen weten hoe de persoon binnenin het overleeft?

geen wonder dat je erin wordt gezogen en dat je niet kunt vertrouwen op degenen tot wie je je wendt

keert zich tegen je, je weet niet waarom je die waarden hebt gehoereerd die je verbranden?

ziel blauw

De duiker, ik ga dieper en ik zwem nog steeds, het raakt me opnieuw, het is

het wordt donkerder en ik zwem nog steeds, het raakt me weer en ik ben nooit meer

bang nee ik ben nooit bang en je zult nooit de diepten begrijpen die ik zink

om je weg te verlichten, zie, alleen achtergelaten, ik heb de geesten van de herfst

moorden breng me naar huis zie het meisje aan de kust mijn ideaal, niets meer is het

het wordt donkerder en ik ben nog steeds aan het zwemmen, het raakt me weer de zon gaat onder

palebluezoutwaterademhaling het raakt me weer en ik ben nooit bang nee ik ben

nooit beschaamd en je zult nooit begrijpen hoe ver ik ga om jouw weg te verlichten

Schade en nu heb je je gezicht op de scène pagina zeventien wltm iemand

net als ik staat onze achterdeur open voor mensen op hun knieën emily ga niet naar de

huis vanavond blijf op je eigen tel je zegeningen hou ze stevig vast gewoon

nog een week en de krant komt nog een week door en je bent van mij

mensen zullen zeggen dat ze nooit de tekenen hebben gezien dat lelijke jongen in de vierde klas leed aan een

kopstoot zet de gebouwen in het westelijke land zorgvuldig in kaart

tuin verbergt de brieven van je zus, ze zijn hier niet om te begrijpen

Schade Ik zei Emily dat de dingen in mijn hoofd me uit mijn slaap houden als ik

ga niet naar hen toe, ze komen in plaats daarvan voor mij en het bedrijf dat ik heb en

zo wordt de schade aangericht traplopen in het donker kom ik niet bij

uit voor iedereen

De ijsboom om zes uur 's ochtends ontdooit het ijs in de boom in de molenvijver

keert terug naar de diepe streling waar mijn geliefde eens aan mijn zijde lag voordat ik me omdraaide

naar binnen en dwong haar om te vliegen, we proberen contact te maken met de mensen buiten hen

ga door onze slaap zoals treinen in de nacht ik streel waar mijn geliefde ooit

lag aan mijn zijde voordat ik naar binnen keerde en haar dwong te vliegen na de kou

nacht smelten de regendruppels die bevroor in de ijle lucht als de voetstappen van

geesten ik streel waar mijn minnaar eens aan mijn zijde lag voordat ik naar binnen keerde en

dwong haar om te vliegen, want ze kon me niet kennen, want ik ken mezelf niet en zonder

liefde begrijpen is niet genoeg

Hopechapel-heuvelvormen geboren uit duisternis de landschappen binnen een schreeuw van

onverschilligheid mijn toekomstige bewegingen in de man op de tv heeft een preek voor mij een angst voor

de toekomst schamen voor de dingen die ik heb gezien het is helemaal niets ik zeg als ik

val op de grond nog steeds zou ik graag alle dingen willen weten die mijn vrijheid maken

flow, je hebt nooit controle over alle dingen die deze wereld je laat doormaken

net zoveel grip op het als het op jou het volgende dat ik huil niet kan

onthoud mijn naam de gezichten de stemmen kalme woorden van steun komen allemaal neer op de

hetzelfde om verder te kijken dan deze dag kijk diep in hun ogen naar een plek die je vermijdt te zien

jezelf starend terug in vermomming het is helemaal niets wat ik zeg als ik val voor de

vloer nog steeds ik zou graag alle dingen willen weten die mijn vrijheid doen stromen, jij zult

beheers nooit alle dingen die deze wereld je door de dood brengt, gewoon gelopen

in en ik had geen tijd om alle dingen ongedaan te maken waarvan ik niet had gezegd dat ze

ik wist dat het moest gebeuren en de dingen die je probeert te vermijden, worden in de volgende gezet

kamer