Epos - Grave

Fallen heroes in my journey of death

These shattered souls of loss

Guiding the trail of forgotten past

As their moaning chants arise

Cold yet alive — left to arise

I proceed down the river of blood

My dead heart races on

And I feel more alive than ever

Can this be my path to home?

Cold yet alive — left to arise

Age of stone lost in a realm of doom

Souls of black roam these lonely halls

I return to the throne of dust and it seems to be alive

Ashes and bones forever my future holds

Draped in sin, hollow eyes

Endless Procession of Souls

Guiding the spirits away from the light

Fallen heroes in my journey of death

These shattered souls of loss

Guiding the trail of forgotten past

As their moaning chants arise

I proceed down the river of blood

My dead heart races on

And I feel more alive than ever

Can this be my path to home?

Cold yet alive — left to arise

Age of stone lost in a realm of doom

Souls of black roam these lonely halls

I return to the throne of dust and it seems to be alive

Ashes and bones forever my future holds

Gevallen helden op mijn reis van de dood

Deze verbrijzelde zielen van verlies

Het spoor van het vergeten verleden leiden

Terwijl hun kreunende gezangen opkomen

Koud en toch levend — overgelaten om op te staan

Ik ga de rivier van bloed af

Mijn doodshart raast door

En ik voel me levendiger dan ooit

Kan dit mijn pad naar huis zijn?

Koud en toch levend — overgelaten om op te staan

Eeuw van steen verloren in een rijk van onheil

Zwarte zielen zwerven door deze eenzame zalen

Ik keer terug naar de troon van stof en het lijkt te leven

As en botten voor altijd mijn toekomst houdt

Gehuld in zonde, holle ogen

Eindeloze processie van zielen

De geesten wegleiden van het licht

Gevallen helden op mijn reis van de dood

Deze verbrijzelde zielen van verlies

Het spoor van het vergeten verleden leiden

Terwijl hun kreunende gezangen opkomen

Ik ga de rivier van bloed af

Mijn doodshart raast door

En ik voel me levendiger dan ooit

Kan dit mijn pad naar huis zijn?

Koud en toch levend — overgelaten om op te staan

Eeuw van steen verloren in een rijk van onheil

Zwarte zielen zwerven door deze eenzame zalen

Ik keer terug naar de troon van stof en het lijkt te leven

As en botten voor altijd mijn toekomst houdt