Silence -

Seems our praise is nothing but spam

Where’s the honest cry of a yearning heart?

Where’s the passionate scream to honor our God?

Fed up with the lack of original praise.

All the words I can think of comes from someone

Else.

And my own words are gone, still I long to Be near you.

So I enter your throne and I offer my Worship of silence.

And in the end I guess I wonder

Which one of heart or lips give praise

Head bowed down and knees rooted to the

Ground while my hands are lifted towards the

Throne of the Holy One.

I embraced this

Silent relation between man and God where

Heart reaches heart and we speak without words,

Where I forget all that is painful and hurts.

And I Dwell in the house of the highest of Gods, where

I’m always welcomes simply 'cos I am His son.

Het lijkt erop dat onze lof niets anders is dan spam

Waar is de oprechte kreet van een verlangend hart?

Waar is de hartstochtelijke schreeuw om onze God te eren?

Het gebrek aan originele lof beu.

Alle woorden die ik kan bedenken, komen van iemand

Anders.

En mijn eigen woorden zijn weg, toch verlang ik ernaar om bij je te zijn.

Dus ik betreed uw troon en bied mijn aanbidding van stilte aan.

En uiteindelijk denk ik dat ik me afvraag

Welke van hart of lippen geeft lof

Hoofd gebogen en knieën geworteld in de

Grond terwijl mijn handen worden opgeheven naar de

Troon van de Heilige.

Ik heb dit omarmd

Stille relatie tussen mens en God waar

Hart bereikt hart en we spreken zonder woorden,

Waar ik alles vergeet wat pijnlijk is en pijn doet.

En ik woon in het huis van de hoogste der goden, waar

Ik ben altijd welkom, gewoon omdat ik zijn zoon ben.