Desolation Row - Grateful Dead

They’re selling postcards of the hanging

They’re painting the passports brown

The beauty parlor is filled with sailors

The circus is in town

Here comes the blind commissioner

They’ve got him in a trance

One hand is tied to the tight-rope walker

The other is in his pants

And the riot squad, they’re restless

They need somewhere to go

As Lady and I look out tonight

From Desolation Row

Cinderella, she seems so easy

«It takes one to know one», she smiles

And puts her hands in her back pockets

Bette Davis style

And in comes Romeo, he’s moaning

«You Belong to Me I Believe»

And someone says, «You're in the wrong place my friend

You’d better leave»

And the only sound that’s left

After the ambulances go

Is Cinderella sweeping up

On Desolation Row

Now the moon is almost hidden

The stars are beginning to hide

The fortune-telling lady

Has even taken all her things inside

All except for Cain and Abel

And The Hunchback of Notre Dame

Everybody is making love

Or else expecting rain

And the Good Samaritan, he’s dressing

He’s getting ready for the show

He’s going to the carnival tonight

On Desolation Row

Ophelia, she’s 'neath the window

For her I feel so afraid

On her twenty-second birthday

She already is an old maid

To her, death is quite romantic

She wears an iron vest

Her profession’s her religion

Her sin is her lifelessness

And though her eyes are fixed upon

Noah’s great rainbow

She spends her time peeking

Into Desolation Row

Einstein, disguised as Robin Hood

With his memories in a trunk

Passed this way an hour ago

With his friend, a jealous monk

Now he looked so immaculately frightful

As he bummed a cigarette

Then he went off sniffing drainpipes

And reciting the alphabet

You would not think to look at him

But he was famous long ago

For playing the electric violin

On Desolation Row

Dr. Filth, he keeps his world

Inside of a leather cup

But all his sexless patients

They’re trying to blow it up

Now his nurse, some local loser

She’s in charge of the cyanide hole

And she also keeps the cards that read

«Have Mercy on His Soul»

They all play on the pennywhistle

You can hear them blow

If you lean your head out far enough

From Desolation Row

Across the street they’ve nailed the curtains

They’re getting ready for the feast

The Phantom of the Opera

In a perfect image of a priest

They are spoon feeding Casanova

To get him to feel more assured

Then they’ll kill him with self-confidence

After poisoning him with words

And the Phantom’s shouting to skinny girls

«Get outta here if you don’t know

Casanova is just being punished for going

To Desolation Row»

At midnight all the agents

And the superhuman crew

Come out and round up everyone

That knows more than they do

Then they bring them to the factory

Where the heart attack machine

Is strapped across their shoulders

And then the kerosene

Is brought down from the castles

By insurance men who go

Check to see that nobody is escaping

To Desolation Row

Praise be to Nero’s Neptune

The Titanic sails at dawn

Everybody’s shouting

«Which side are you on?»

And Ezra Pound and T. S. Eliot

Fighting in the captain’s tower

While calypso singers laugh at them

And fishermen hold flowers

Between the windows of the sea

Where lovely mermaids flow

And nobody has to think too much

About Desolation Row

Yes, I received your letter yesterday

About the time the doorknob broke

When you asked me how I was doing

Was that some kinda joke?

All these people that you mention

Yes, I know them, they’re quite lame

I had to rearrange their faces

And give them all another name

Right now I can’t read too good

Don’t send me no more letters, no

Not unless you mail them

From Desolation Row

Ze verkopen ansichtkaarten van de hangende

Ze verven de paspoorten bruin

De schoonheidssalon staat vol met zeilers

Het circus is in de stad

Hier komt de blinde commissaris

Ze hebben hem in trance

Een hand is vastgebonden aan de koorddanser

De ander zit in zijn broek

En de oproerpolitie, ze zijn rusteloos

Ze hebben een plek nodig om naartoe te gaan

Als Lady en ik kijken uit vanavond

Van Desolation Row

Assepoester, ze lijkt zo gemakkelijk

«Je hebt er één nodig om er één te kennen», lacht ze

En steekt haar handen in haar achterzakken

Bette Davis-stijl

En Romeo komt binnen, hij kreunt

"Jij behoort mij toe, ik geloof"

En iemand zegt: "Je bent op de verkeerde plaats mijn vriend"

Je kunt beter weggaan»

En het enige geluid dat overblijft

Nadat de ambulances zijn vertrokken

Is Assepoester aan het opvegen?

Op Desolation Row

Nu is de maan bijna verborgen

De sterren beginnen zich te verbergen

De waarzeggerij

Heeft zelfs al haar spullen mee naar binnen genomen

Allemaal behalve Kaïn en Abel

En de klokkenluider van de Notre Dame

Iedereen is aan het vrijen

Of anders regen verwachten

En de barmhartige Samaritaan, hij kleedt zich aan

Hij maakt zich klaar voor de show

Hij gaat vanavond naar het carnaval

Op Desolation Row

Ophelia, ze is 'bij het raam'

Voor haar ben ik zo bang

Op haar tweeëntwintigste verjaardag

Ze is al een oude meid

Voor haar is de dood heel romantisch

Ze draagt ​​een ijzeren vest

Haar beroep is haar religie

Haar zonde is haar levenloosheid

En hoewel haar ogen zijn gericht op

Noah's grote regenboog

Ze brengt haar tijd door met gluren

Into Desolation Row

Einstein, vermomd als Robin Hood

Met zijn herinneringen in een koffer

Een uur geleden deze kant op gepasseerd

Met zijn vriend, een jaloerse monnik

Nu zag hij er zo smetteloos angstaanjagend uit

Terwijl hij een sigaret rookte

Toen ging hij regenpijpen snuiven

En het alfabet reciteren

Je zou er niet aan denken om naar hem te kijken

Maar hij was al lang geleden beroemd

Voor het spelen van de elektrische viool

Op Desolation Row

Dr. Filth, hij houdt zijn wereld in stand

Binnenkant van een leren beker

Maar al zijn seksloze patiënten

Ze proberen het op te blazen

Nu zijn verpleegster, een lokale loser

Ze heeft de leiding over het cyanidegat

En ze bewaart ook de kaartjes waarop staat

"Heb medelijden met zijn ziel"

Ze spelen allemaal op het pennywhistle

Je kunt ze horen blazen

Als je je hoofd ver genoeg naar voren leunt

Van Desolation Row

Aan de overkant hebben ze de gordijnen dichtgespijkerd

Ze maken zich klaar voor het feest

Het spook van de opera

In een perfecte afbeelding van een priester

Ze voeren Casanova met de lepel

Om ervoor te zorgen dat hij zich zekerder voelt

Dan vermoorden ze hem met zelfvertrouwen

Na hem te hebben vergiftigd met woorden

En de Phantom schreeuwt naar magere meisjes

"Ga hier weg als je het niet weet"

Casanova wordt gewoon gestraft omdat ze gaat

Naar Desolation Row»

Om middernacht alle agenten

En de bovenmenselijke bemanning

Kom naar buiten en verzamel iedereen

Dat weet meer dan zij

Daarna brengen ze ze naar de fabriek

Waar de hartaanvalmachine

Wordt over hun schouders vastgebonden

En dan de kerosine

Wordt uit de kastelen gehaald

Door verzekeringsmannen die gaan

Controleer of er niemand ontsnapt

Naar Desolation Row

Lof aan Nero's Neptunus

De Titanic vaart bij zonsopgang

Iedereen schreeuwt

"Aan welke kant sta jij?"

En Ezra Pound en T.S. Eliot

Vechten in de toren van de kapitein

Terwijl calypso-zangers hen uitlachen

En vissers houden bloemen vast

Tussen de ramen van de zee

Waar mooie zeemeerminnen stromen

En niemand hoeft te veel na te denken

Over Desolation Row

Ja, ik heb uw brief gisteren ontvangen

Over de tijd dat de deurknop brak

Toen je me vroeg hoe het met me ging

Was dat een soort grap?

Al deze mensen die je noemt

Ja, ik ken ze, ze zijn nogal zwak

Ik moest hun gezichten herschikken

En geef ze allemaal een andere naam

Op dit moment kan ik niet zo goed lezen

Stuur me geen brieven meer, nee

Niet tenzij je ze mailt

Van Desolation Row