The Butcher Boy - Grada

In London city where I did dwell

A butcher boy, I loved right well

He courted me, my life away

But now with me, he will not stay

I wish, I wish, I wish in vain

I wish I was a maid again

A maid again I ne’er will be

'Till cherries grow on an ivy tree

I wish my baby it was born

And smiling on its daddy’s knee

And me poor girl to be dead and gone

With the long green grass growing over me

She went upstairs to go to bed

And calling to her mother said

«Give me a chair 'till I sit down

And a pen and ink 'till I write down»

At every word she dropped a tear

And at every line cried «Willie dear

Oh, what a foolish girl was I

To be led astray by a butcher boy»

He went upstairs and the door he broke

He found her hanging from a rope

He took his knife and he cut her down

And in her pocket, these words he found

Oh, make my grave large, wide and deep

Put a marble stone at my head and feet

And in the middle, a turtle dove

That the world may know, that I died for love

In de stad Londen waar ik woonde

Een slagersjongen, waar ik heel veel van hield

Hij heeft me het hof gemaakt, mijn leven weg

Maar nu bij mij, zal hij niet blijven

Ik wens, ik wens, ik wens tevergeefs

Ik wou dat ik weer een dienstmeisje was

Weer een meid zal ik nooit zijn

'Tot er kersen groeien aan een klimopboom

Ik wou dat mijn baby werd geboren

En glimlachend op zijn vaders knie

En ik arme meid om dood en weg te zijn

Met het lange groene gras dat boven me groeit

Ze ging naar boven om naar bed te gaan

En riep naar haar moeder zei

«Geef me een stoel tot ik ga zitten

En een pen en inkt tot ik opschrijf»

Bij elk woord liet ze een traan vallen

En bij elke regel riep hij: "Willie schat

Oh, wat een dwaas meisje was ik

Op een dwaalspoor worden gebracht door een slagersjongen»

Hij ging naar boven en de deur brak hij in

Hij vond haar hangend aan een touw

Hij pakte zijn mes en sneed haar neer

En in haar zak vond hij deze woorden

Oh, maak mijn graf groot, breed en diep

Leg een marmeren steen aan mijn hoofd en voeten

En in het midden een tortelduif

Dat de wereld mag weten dat ik stierf uit liefde