The Lost Breed -

I stand here and watching the mistcovered landscapes

Lonely forever more

The sun is arising on the bloodred horizon

My anguished cry echoes inside

A dying breed.

my endless fate

Predicted by Gods of time

Now I’m left, all alone, to sow the seeds of death

Caressed by a cold wind

And shown a thousand visions of times now passed

I hear from the Dark Cloud

A mass of whispering voices and they’re telling me…

Their voices surround my opened heart

It’s so romantic but I can’t reach…

Mourning, with sad eyes I look to the sky

The gates are open

Mourning, a beautiful dirge fills my soul

I’m forever forlorn

A dying time, my only hope, to endure the emptiness

What’s left of my ancestors cries

Are buried behind times to come

Ik sta hier en kijk naar de met mist bedekte landschappen

Eenzaam voor altijd meer

De zon komt op aan de bloedrode horizon

Mijn gekwelde kreet weergalmt van binnen

Een uitstervend ras.

mijn eindeloze lot

Voorspeld door de goden van de tijd

Nu ben ik helemaal alleen, om de zaden van de dood te zaaien

Gestreeld door een koude wind

En er zijn nu duizend visioenen voorbijgegaan

Ik hoor uit de donkere wolk

Een massa fluisterende stemmen en ze vertellen me...

Hun stemmen omringen mijn geopende hart

Het is zo romantisch, maar ik kan niet bereiken...

Rouwend, met droevige ogen kijk ik naar de lucht

De poorten zijn open

Rouw, een mooie klaagzang vult mijn ziel

Ik ben voor altijd verlaten

Een stervende tijd, mijn enige hoop, om de leegte te doorstaan

Wat er over is van mijn voorouders huilt

Zijn begraven achter de komende tijd