Caladan - Golin, DJ Te

Wyrusz ze mną w podróż do miejsca i czasów

Gdy niewinne uśmiechy nie schodziły nam z twarzy

Nikt wtedy nie myślał że trafimy do piachu

Pełni ekscytacji co dalej się wydarzy

Czas przeciekł przez palce jak wody Caladanu

Wówczas najlepszym planem było nie mieć planu

Dziś do tego sięgasz jak do głębi oceanu

Twardo stąpaj po ziemi o miękkim lądowaniu

Nawet nie myśl by coś komuś udowadniać

Myślisz że to dno a tu otwiera się zapadnia

Dzieciństwo nam pękło jak nadmuchany balon

Wieczna presja by sprostać oczekiwaniom

I tak jesteś pod ścianą, nie blokuj drogi zmianom

Jednego bądź pewien: nic nie będzie takie samo

Los, bóg, przeznacznie — jak to nazwać nie wiem

Niważne gdzie jesteś, to idzie po ciebie

Ja nie jestem stąd i nigdy nie będę

Życie dobrowolnie może toczyć się beze mnie

Niby moje miejsce ale tylko na moment

Tęsknię za Caladanem

Tęsknię za moim domem

Ojczyzna to coś więcej niż tylko twój paszport

Wyjedziesz to skumasz, nie masz jej na własność

Tego skąd pochodzę nie da się ze mnie wyplenić

Caladan mam w oczach w błękicie moich źrenic

Drzewo Afrydów zostało wyrwane z ziemi

Pozbawione korony, gałęzi i korzeni

Starych drzew się nie przesadza, młodych nie podlewa

Jeśli im zależy, będą o wodę zabiegać

Jadąc srebrną łyżką, nie myśląc o pokarmie

Milczenie było złotem, słowa stają w gardle

Kiedy o tym myślę, odczuwam nostalgię

Wszystko ma granice, nawet bycie imigrantem

Nie wiem czego szukasz, na pewno coś znajdziesz

Godziny poszukiwań odmienią cię na zawsze

Mój dom jak sen co znika o poranku

Utracony raj widać dopiero z dystansu

Ja nie jestem stąd i nigdy nie będę

Życie dobrowolnie może toczyć się beze mnie

Niby moje miejsce ale tylko na moment

Tęsknię za Caladanem

Tęsknię za moim domem

Ga met me mee op reis naar een plaats en tijd

Toen onschuldige glimlachen onze gezichten niet verlieten

Niemand dacht toen dat we in het zand zouden belanden

Vol spanning over wat er gaat gebeuren

De tijd gleed door zijn vingers als de wateren van Caladan

In die tijd was het beste plan om geen plan te hebben

Vandaag reik je ernaar als naar de diepten van de oceaan

Houd je voeten stevig op de grond met een zachte landing

Denk er niet eens aan om iets aan iemand te bewijzen

Je denkt dat dit de bodem is, en hier gaat een luik open

Onze jeugd barstte uit elkaar als een opgeblazen ballon

Eeuwige druk om aan de verwachtingen te voldoen

En dus sta je tegen de muur, blokkeer de weg naar veranderingen niet

Eén ding is zeker: niets zal hetzelfde zijn

Lot, god, lot - ik weet niet hoe ik het moet noemen

Waar je ook bent, het komt naar je toe

Ik kom hier niet vandaan en zal dat ook nooit worden

Het leven kan vrijwillig verder gaan zonder mij

Net als mijn huis, maar slechts voor een moment

Ik mis Caladan

ik mis mijn thuis

Homeland is meer dan alleen je paspoort

Je gaat weg, je krijgt het, je bezit het niet

Waar ik vandaan kom, kan niet van mij worden uitgeroeid

Ik heb Caladan in mijn ogen in het blauw van mijn pupillen

De boom van Aphrids is uit de grond gerukt

Zonder kroon, takken en wortels

Oude bomen worden niet herplant, jonge bomen worden niet bewaterd

Als het ze iets kan schelen, zullen ze om water vragen

Eten met een zilveren lepel, niet aan eten denken

Stilte was goud, woorden blijven in de keel steken

Als ik eraan denk, krijg ik nostalgische gevoelens

Alles heeft grenzen, zelfs immigrant zijn

Ik weet niet wat je zoekt, ik weet zeker dat je iets zult vinden

Uren zoeken zullen je voor altijd veranderen

Mijn huis is als een droom die 's ochtends verdwijnt

Het verloren paradijs is alleen van een afstand te zien

Ik kom hier niet vandaan en zal dat ook nooit worden

Het leven kan vrijwillig verder gaan zonder mij

Net als mijn huis, maar slechts voor een moment

Ik mis Caladan

ik mis mijn thuis