Channelling Brian Molko - Gnarwolves

I got high, took off my gloves

Never bothered sobering up

Found the key to my ribcage

And set my lungs to self-destruct

When I got low I broke my wrist

From lashing out with my bare fists

Punching myself in the head

Over and over again

It kind of muddled my clarity for the time

But it was hidden in the line you know where

Every song jives the same

Prophetic lines a parody

Of real life

How can I possibly avoid going insane

When I leave all the maths to my prosthetic brain

And I learned something sore today

Theres certain games I shouldn’t play

My ego’s delicately placed

On top of my nuerotic ways

When the pieces tumble down

I wallow in the dirty ground

Rely on my prosthetic brain

Over and over again

It’s kind of funny

Kind of dumb

Kind of fine

It kind of hides between the lines and nowhere

Every song jives the same

Prophetic lines a parody

Of waist up

How can I possibly avoid going insane

When I leave all the maths to my prosthetic brain

Ooh

Do you doubt who you are

When your day falls apart?

‘Cuz I do

Yeah, I do

It’s how we fumbled and found each other in the dark

While we’re constantly chasing our freedom to choose

Do you doubt who you are

When you’re told to shut up and consumed

‘Cuz I do

Sometimes I’m not convinced that I’m even present in the room

Ik werd high, deed mijn handschoenen uit

Nooit de moeite genomen om nuchter te worden

Ik heb de sleutel van mijn ribbenkast gevonden

En zet mijn longen op zelfvernietiging

Toen ik laag werd, brak ik mijn pols

Van uithalen met mijn blote vuisten

Mezelf tegen mijn hoofd slaan

Opnieuw en opnieuw

Het bracht mijn duidelijkheid voor die tijd een beetje in de war

Maar het was verborgen in de regel, weet je waar?

Elk nummer jubelt hetzelfde

Profetische regels een parodie

Van het echte leven

Hoe kan ik voorkomen dat ik gek word?

Als ik alle wiskunde overlaat aan mijn prothesebrein

En ik heb vandaag iets pijnlijks geleerd

Er zijn bepaalde games die ik niet zou moeten spelen

Mijn ego is subtiel geplaatst

Bovenop mijn nuerotische manieren

Wanneer de stukken naar beneden vallen

Ik wentel me in de vuile grond

Vertrouw op mijn prothesebrein

Opnieuw en opnieuw

Het is best wel grappig

Een beetje dom

Best wel goed

Het verbergt zich een beetje tussen de regels en nergens

Elk nummer jubelt hetzelfde

Profetische regels een parodie

Van taille omhoog

Hoe kan ik voorkomen dat ik gek word?

Als ik alle wiskunde overlaat aan mijn prothesebrein

Ooh

Twijfel je wie je bent?

Wanneer valt je dag uit elkaar?

'Want ik doe'

Ja dat doe ik

Zo hebben we gerommeld en elkaar gevonden in het donker

Terwijl we constant op zoek zijn naar onze vrijheid om te kiezen

Twijfel je wie je bent?

Wanneer je wordt verteld om je mond te houden en te consumeren

'Want ik doe'

Soms ben ik er niet van overtuigd dat ik zelfs maar in de ruimte aanwezig ben