The Revenant - Gluttony

In the shade of night

On darkened streets of bloodred tiles

Eating my way back to life

Trapped within my mansion in darkness

A refuge from the storm

In dim lit halls, soon she’ll find

Arcane evil clandestine

The ancient hunger

consumes me once again

The gates to the Abyss unfold

Clad in shadows

They dare not speak my name

I am The Revenant

In a forlorn tomb

The coffin lid slides open

By hands as cold as ice

Rising from the blackest night

Nosferatu…

The ancient hunger

consumes me once again

The gates to the Abyss unfold

Clad in shadows

They dare not speak my name

I am The Revenant

In de schaduw van de nacht

Op donkere straten met bloedrode tegels

Ik eet mijn weg terug naar het leven

Gevangen in mijn landhuis in de duisternis

Een toevluchtsoord voor de storm

In slecht verlichte gangen zal ze het snel vinden

Arcane kwaad clandestien

De oude honger

verteert me opnieuw

De poorten naar de Abyss ontvouwen zich

Gekleed in schaduwen

Ze durven mijn naam niet uit te spreken

Ik ben The Revenant

In een verlaten graf

Het deksel van de kist schuift open

Door handen zo koud als ijs

Opstaan ​​uit de zwartste nacht

Nosferatu…

De oude honger

verteert me opnieuw

De poorten naar de Abyss ontvouwen zich

Gekleed in schaduwen

Ze durven mijn naam niet uit te spreken

Ik ben The Revenant