In Between the Sheets -

And this is where I stay, in between the in between.

No more cold winter days.

No more sudden tragedies.

If you really want to know me take away the human heart and stab it with

something not so sharp.

Twist like her finger in my hair she’s got a brand new white canvas on her

face for me to splatter with paint.

She’s got nothing more than what was left running down her throat.

The best of us was left in your sheets,

restoring things here in between defining what everything means to me.

The truth’s sometimes so hard to see, in my passive uncertainty,

it’s a chorus with no melody.

She’s got a brand new white canvas on her face.

The best of us was left in your sheets.

En dit is waar ik verblijf, tussen het tussenin.

Geen koude winterdagen meer.

Geen plotselinge tragedies meer.

Als je me echt wilt leren kennen, neem dan het menselijk hart weg en steek het met

iets niet zo scherp.

Draai als haar vinger in mijn haar, ze heeft een gloednieuw wit canvas op haar

gezicht voor mij om met verf te spetteren.

Ze heeft niets meer dan wat er nog door haar keel loopt.

De beste van ons zat in je lakens,

dingen herstellen tussen het definiëren van wat alles voor mij betekent.

De waarheid is soms zo moeilijk te zien, in mijn passieve onzekerheid,

het is een refrein zonder melodie.

Ze heeft een gloednieuw wit canvas op haar gezicht.

De beste van ons zat in je lakens.