Kurukshetra - Ginger Trees

Resting so gently in my mind

This darkness that sees no end

Surely must know dusk from dawn

By the field of Kurukshetra

The wind whispers in my ear

And its voice will I hear

Till I die

These strings that sound so mellow

When will they ring out at last

This barren field, this frozen lake

Will see the sun and live again

Rust zo zacht in mijn gedachten

Deze duisternis die geen einde ziet

Moet zeker de schemering van de dageraad onderscheiden

Door het veld van Kurukshetra

De wind fluistert in mijn oor

En zijn stem zal ik horen

Tot ik sterf

Deze snaren die zo zacht klinken

Wanneer gaan ze eindelijk over

Dit kale veld, dit bevroren meer

Zal de zon zien en weer leven