Epitaph - Ghost Ship Octavius

Poetry in it’s gravest form

Each verse is written free of rhyme

Not made for a man

Wrote not from hand but nature’s tongue

Some perversion of deity’s works

The crew being frozen here in time

Each eye fixed on waves

Each cry written in dirgeful song

In several hours the rains will fall

Our bodies will slip under the ice

While the fog surrounds the sun

The captain’s rigid in this ice

Pen still in hand

Fulfilling his epitaph

And the sirens grow louder

At the heart of the storm

Freezing winds become stouter

Leaving only our forms

In several hours the rains will fall

Our bodies will slip under the ice

With every breath the world is smaller

Forgetting what life once occupied

Poëzie in zijn meest ernstige vorm

Elk vers is zonder rijm geschreven

Niet gemaakt voor een man

Schreef niet uit de hand maar de tong van de natuur

Enige perversie van de werken van de godheid

De bemanning wordt hier op tijd bevroren

Elk oog gefixeerd op golven

Elke kreet geschreven in een klaaglijk lied

Over een paar uur zal het gaan regenen

Onze lichamen zullen onder het ijs glijden

Terwijl de mist de zon omringt

De kapitein is stijf in dit ijs

Pen nog in de hand

Zijn grafschrift vervullen

En de sirenes worden luider

In het hart van de storm

De ijzige wind wordt harder

Alleen onze formulieren achterlaten

Over een paar uur zal het gaan regenen

Onze lichamen zullen onder het ijs glijden

Met elke ademhaling wordt de wereld kleiner

Vergeten wat het leven ooit in beslag nam